Ieder land in de wereld heeft bepaalde mensenrechten. In het westen zijn we gewend dat man en vrouw redelijk wat rechten hebben, op zijn minst de basisvrijheden. Er zijn wel wat ongelijkheden op gebieden zoals de arbeidsmarkt. In Iran en veel andere landen in het Midden-Oosten, zijn er verschillen in de gelijkheidswetten. Vrouwen mogen en kunnen veel minder dan mannen. Gaat daar verandering in komen in de toekomstige tijd?
Volgens Elke Kuijper, perswoordvoerder van Amnesty International, worden vrouwen vaak behandeld als ‘tweederangsburgers’. Ze stelt ook dat vrouwen minder rechten hebben dan mannen, ‘Bij een echtscheiding verliezen zij standaard de voogdij over kinderen ouder dan zes jaar aan de vader. Bij erfenissen en rechtszaken is er ook verlies, want vrouwen erven de helft van wat de man krijgt en hun getuigenis in een rechtbank telt minder zwaar mee.’
Maar niet alleen wettelijke regels zorgen ervoor dat vrouwen minder bewegingsvrijheid hebben. Ook in het dagelijks leven lopen zij tegen veel problemen aan. Ze mogen niet zelfstandig naar het buitenland reizen en ook werken is iets wat hun verboden wordt. In het openbaar moeten vrouwen een hoofddoek dragen. Doen ze dat niet kunnen ze zwaar gestraft worden door de zedenpolitie. Toch zoeken vrouwen in Iran manieren om hun vrijheid op te zoeken. De vrouwen uit de ‘welvarende klassen’ kunnen zich vaak vrijer uitten en steeds meer vrouwen in die klasse doen geen hoofddoek of hijab op wanneer ze over straat lopen. Daar zitten wel consequenties aan, er is een kans dat ze dan worden opgepakt.
In Nederland demonstreren de Iraanse diaspora veel tegen deze problematiek en komen ze op voor hun rechten. Vanuit de westerse wereld is het best lastig om in te leven hoe het is om basisrechten niet te hebben. De Iraanse documentairemaker en kunstenares, Shadi Tabibzadeh, merkt ook dat er soms te veel ‘medelijden’ wordt getoond aan de Iraniërs. ‘Mijn vriendin in Keulen was een tijdje geleden op een feestje. Veel mensen kwamen naar haar toe om vragen te stellen over Iran, maar met een bepaalde toon, wij als Iraniërs worden daar moe van.’
Dus of men met een westerse achtergrond zich daadwerkelijk in de wereld van vrouwen in het Midden-Oosten kunnen inleven? Dat is niet mogelijk. Het is wel duidelijk dat nog niet iedereen in deze wereld kan doen en laten wat een mens wil. Gaat de huidige oorlog in Iran daar iets aan kunnen doen? Bekijk de Explainer hieronder.
