‘Voor mij voelde het heel magisch’, vertelt pianist en componist Sterre Hond. Zij speelde het openingsoptreden bij Klanken van Kleur, de jubileum expositie ter ere van het 150-jarig bestaan van het Utrechts Conservatorium. Klanken van Kleur is een samenwerking tussen het Utrechts Conservatorium en andere kunstopleidingen van de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht (HKU). Studenten uit verschillende disciplines werkten samen aan de expositie, die van 18 december tot en met 4 januari 2026 gratis te bezoeken is. De 24 jarige Sterre opende de expositie met zelf componeerde muziek. Ze is klassiek pianist en componist en heeft al een aardig lange loopbaan bij het Conservatorium erop zitten. Op haar twaalfde begon ze met haar vooropleiding, waarna ze haar bachelor volgde aan het Rotterdamse Codarts. Momenteel zit ze in het laatste jaar van haar master aan het conservatorium in Groningen.
‘Ik vind het heel erg mooi dat ze het groots aanpakken en het 150- jarig jubileum echt vieren. De samenwerking vind ik cool om te horen. Het is een heel mooi eerbetoon aan zowel het conservatorium als de kunststudies van de HKU. Het is ook heel toegankelijk, zo hoef je bijvoorbeeld geen ticket te komen. Dat maakt het makkelijker om kunst en muziek te delen. Ook vooral omdat de expositie er twee weken staan. Dit geeft mensen de tijd langs te komen en het te bewonderen.’
‘Voor mij voelde het gisteren heel magisch. Een expositie als deze, met zo’n beleving, zie je niet vaak. Prachtige kleuren geprojecteerd op gebouwen versieren het plein. Ik vond de opening super uniek en interdisciplinair. Het laat je op een hele andere manier naar Janskerkhof kijken, het plein transformeert en dit was magisch!’
‘Van een aantal mensen kreeg ik de expositie Klanken van Kleur doorgestuurd. Ik nam zelf contact op met de organisatie. In de expositie komen muziek en kleuren samen, dit is voor mij een perfecte match met mijn muziekbeleving. Door de organisatie werd ik aan het begin van het programma geplaatst, het openingsoptreden.’
‘Synesthesie is een neurologisch verschijnsel, waarbij twee zintuigen samenwerken. Dus voor mij, de prikkel van geluid wanneer ik piano speel, roept automatisch visuele prikkelingen op. Je hebt verschillende soorten synesthesie. Het kan met verschillende zintuigen samenwerken. Bij mij gehoor en zicht. Ik word heel erg geïnspireerd door kleur. Mijn affiniteit met deze expositie, door mijn muziek en synesthesie, heeft daarin denk ik een rol gespeelt. Het sluit perfect aan.’
‘In mijn tijd bij het conservatorium heb ik zoveel mensen leren kennen, enorm waardevolle vriendschappen gemaakt. Met sommige mensen ging ik ook samen spelen en dit is essentieel geweest voor mijn ontwikkeling.’
‘Als twaalfjarig meisje kwam ik op het conservatorium terecht. Toen begon ik met de vooropleiding. Ik rond het nu op mijn vierentwintigste af. De volledige periode dat ik mij heb kunnen ontwikkelen en volwassen ben geworden zat ik op het conservatorium. Ik heb zoveel mensen leren kennen en enorm waardevolle vriendschappen gemaakt. Met sommige mensen ging ik ook samen spelen en dit is essentieel geweest voor mijn ontwikkeling. Op het conservatorium ben ik volwassen geworden en uitgegroeid tot artiest. Ik heb mijn talent daar kunnen ontwikkelen. Het is voor mij een tweede thuis.’
‘de docenten die ik heb leren kennen hebben me persoonlijk begeleid en me uitgedaagd om alles wat in mij zit eruit te halen. maar er waren ook zeker tegenslagen en uitdagende periodes. Denk aan enorm strenge pianolessen, competitie onder de andere leerlingen, hoge prestatie druk. Dit was niet altijd even fijn maar dit alles heeft mij gevormd tot de artiest die ik nu ben. De mogelijkheden die het conservatorium mij heeft gegeven kan ik nog elke dag op bouwen. Daar ben ik enorm dankbaar voor. Momenteel zit in het laatste jaar van mijn master. Als ik straks afgestudeerd ben is het eigenlijk heel gek.’
‘Speciaal voor de opening van Klanken van Kleur componeerde ik het pianostuk: Ritual of the Cosmic Dancer. Het stuk is geïnspireerd op een Indiaans feest, dat ik ontdekte via video’s van Youtube. De rituelen, symboliek en feestelijkheid spraken mij direct aan. Het is een viering van het leven, met veel energie en vreugde. Dat gevoel heb ik geprobeerd in de muziek te vangen. Het stuk sluit goed aan bij de viering van het 150-jarig jubileum van het conservatorium. Zowel het evenement als de compositie delen dezelfde kern: feestelijkheid!’
‘Tijdens het openingsoptreden speelde ik meerdere eigen composities die samen één muzikale cyclus vormen. De stukken zijn geïnspireerd op oosterse filosofie en het Sanskriet. Het openingsstuk Dharma verwijst naar het begrip levensweg. In deze compositie verwerkte ik mijn persoonlijke levensweg tot nu toe, het is daarmee een heel persoonlijk nummer.’
‘Daarna volgde Aruna, Sanskriet voor ‘roodachtig’. In dit stuk verbeeldt ik de opkomst van de zon en de kleuren die daarbij horen. De reeks sloot ik af met Mantra, een herhalende muzikale compositie die verwijst naar een klank of affirmatie die innerlijke rust of kracht oproept. In alle werken is mijn Oosterse inspiratie hoorbaar.’
