Ex-zanger van rockband Vandenberg Bert Heerink (73) is op 16 januari bij Podium De Brouwerij in Alkmaar gekomen om zijn nieuwste muziekproject op te treden: ‘Sense of Soul’. Samen met Martijn van der Zande spelen ze akoestische covers van bekende soulklassiekers. Bert Heerink, een van de weinige Nederlandse zangers die internationaal succes bereikte, vertelt over zijn nieuwste ‘uitdaging’.
Kunt u in uw eigen woorden vertellen wie u bent?
‘Ik ben Bert Heerink, ik ben geboren in Utrecht maar opgegroeid in de Achterhoek in Doetinchem. Mijn grootouders en ouders hebben een boerderij daar gehad. Ik ben vanaf mijn veertiende gaan spelen in heel Nederland. Dat kon toen nog, tegenwoordig mag dat niet meer want dan ben je te jong. Pas op mijn dertigste kreeg ik een wereldhit. In die tussentijd was het alleen aanploeteren met bandjes en in kroegen spelen, en bekogeld worden als je niet goed genoeg was. Dan gooien ze namelijk volle bierflessen naar je toe. Er was ook helemaal geen bewaking vroeger. Als het fout ging moest je al je spullen pakken en wegwezen, want ze gooiden met drumstellen. Dit zijn de jaren zestig waar ik het over heb, hoor. In 1967 begon ik, en toen staken ze de boel nog gewoon in de fik.’
U heeft een ontzettend breed portfolio gemaakt tijdens uw muziekcarrière. Als zanger van Vandenberg bij jullie debuuttour een special guest zijn van Ozzy Osbourne en KISS, tot een eigen gezongen nummer hebben in de Nederlandstalige versies van de films Tarzan en 102 Dalmatiërs. Wat is nou voor u de meest betekenisvolle prestatie tot nu toe?
‘Dat is dat ik samen met Phil Collins aan Tarzan heb gewerkt, dat vond ik wel heel bijzonder. Hij wilde dat het als een zestienjarige zou klinken en ik was toen al 42, maar het is me wel gelukt. Phil Collins is een hele aardige man, hij was toen nog van goede doen. Hij is nu al 76 jaar oud, lichamelijk gezien, gaat het niet zo goed met hem. Ik vond het heel interessant om met hem samen te werken, want ik werk graag met mensen waar ik iets van kan leren en Martijn is ook zo iemand.’
‘Phil heeft me een paar goeie tips gegeven, dat is altijd hoe dat gaat in die wereld. We geven elkaar tips, maar ook niet te veel want het moet ook een beetje geheim blijven.’
Zou u zeggen dat uw muziekcarrière een product is van hard werken, of was u meer een geboren talent?
‘Het is talent en hard werken, en geloven in wat je doet. Onze eerste tournee was driehonderd optredens en dat is dan veel. Bij het laatste optreden denk je van: ‘Nu kan ik eindelijk naar huis.’ Want je speelt elke avond hetzelfde. Dat wordt dan irritant. Met deze tour zitten we nu op 30 optredens. Ik heb zoiets van ‘Ja ik vind het wel genoeg zo, laat wat nieuws maar komen.’ Want ik hou van nieuwe dingen, een beetje variatie maar ook nieuwe dingen doen. Achteruit kijken doe ik eigenlijk nooit.’
Uw muziekproject ‘Sense of Soul’ is een theaterconcert, net zoals het vorige muziekproject wat u en Martijn hebben opgezet ‘Classic country’. Wat heeft u laten kiezen voor Soul als een vergelijkbaar vervolgproject, en niet bijvoorbeeld rock, waar u roots lijken te liggen?
‘Omdat ik dat al zo vaak gedaan heb, maar ook omdat soul er veel eerder was dan rock. In de jaren vijftig kwam Motown al opzetten en ik heb dat ook in Detroit allemaal bezocht toen ze bezig waren. Ik heb deze mensen ook ontmoet die de eerste soul dingen deden zoals Marvin Gaye en Stevie Wonder. Heel bijzondere tijd was dat. Soul was een onderdeel van de muziek die ik niet onder controle kon krijgen omdat ik uit een heel ander genre kom. Maar ik heb net zolang gerepeteerd totdat ik het wel onder controle had en dat vind ik nou leuk.’
‘Het is een uitdaging, het leven voor mij is een grote uitdaging. Ik ben 73 maar ik vind het leven nog steeds geweldig.’
