Voor de jaarwisseling van 2025-2026 is het meeste vuurwerk ooit verkocht. Met een record van 129 miljoen euro aan verkocht vuurwerk. Door dit record is er ook een stijging van het aantal gewonden door vuurwerk. Ten opzichte van vorige jaarwisseling is er een stijging met zeven procent, wat uitkomt op 1239 vuurwerkletsels. Renée van Rijn heeft sinds dat ze vuurwerk letsel heeft opgelopen een angst voor vuurwerk, waardoor zij dit recordjaar maar liever niet naar buiten ging.

Het ging goed, tot het fout ging

‘Mijn familie en ik vierde elk jaar nieuwjaar bij een andere familie, waar we jaarlijks vuurwerk afstaken. Dit gebeurde altijd heel veilig, iedereen nam de benodigde afstand, het vuurwerk stond op een pallet en iedereen droeg een veiligheidsbril. Elk jaar ging dit goed en kwamen alle buren kijken. Iedereen verzamelde altijd buiten om elkaar een gelukkig nieuwjaar te wensen. Die avond zijn er door de overburen ook grapjes gemaakt met ‘schiet het maar op ons huis af, daar is toch niemand’, alsof ze wisten dat het fout zou gaan.  

Het ging goed, tot het fout ging. Het ging heel snel, maar van het een op het andere moment was er paniek. Om mij heen begonnen mensen te gillen en te rennen. Iedereen moest allemaal hetzelfde huis in vluchten en de vuurpijlen gingen richting de ingang van de deur waar wij allemaal doorheen moesten. 

Ik weet nog steeds niet hoe het precies kon gebeuren, maar waarschijnlijk is het pallet waar het afgestoken vuurwerk op stond, omgevallen. Het ging zo snel, het besef was er bijna niet. Ik volgde de rest aangezien ik niet besefte wat er gebeurde, tot het al gebeurd was. Ik rende achter iedereen aan naar de deur, maar net voordat ik naar binnen kon voelde ik een vuurpijl die echt langs mijn oor ging. Het geluid was hard, maar door de paniek besefte ik het niet. Ook was er een andere vuurpijl vlak voor mijn gezicht afgegaan, waardoor ik de echte schade niet door had. Toen ik binnen was schreeuwde mijn vader tegen mij ‘trek nu je broek uit’. Uit alle paniek besefte ik mij niet wat er aan de hand was, waardoor ik dit ook niet direct deed.

Omdat ik niet reageerde, namen de volwassenen om mij heen actie. Ineens werd ik opgetild en werd mijn onderbeen onder de kraan gelegd. Ik besefte me tot dat moment niet dat mijn onderbeen in brand stond. Ik denk dat mijn lichaam zo in shock was, dat ik de pijn niet eens voelde. Mijn skinny jeans werd afgeknipt en de mensen om mij heen probeerden zoveel mogelijk van mijn gesmolten broek uit mijn open been te halen. Ondertussen werd 112 gebeld en die zei dat we zo snel mogelijk naar de spoedeisende hulp moesten komen.

Na een tijdje was mijn lichaam tot het besef gekomen dat er echt wat mis was. Ik wilde niet kijken, maar ik deed het wel. Ik zag heel mijn onderbeen volledig open. Het was op dat moment heel goed dat iemand mij onder mijn schouders vasthield.’

Achteraf trauma 

‘De periode achteraf was nog lastiger dan het trauma moment zelf. Ik kon niet naar mijn been kijken zonder naar ervan te worden. Ik droeg alleen maar joggingbroeken van mijn vader, wat op dat moment raar was, want de skinny jeans waren in. Ik moest van de dokter elke dag een zalf erop smeren, dit was super confronterend. Ik wist niet goed hoe ik hiermee om moest gaan en besefte mij in die tijd ook niet direct dat dit trauma is. Ik ben daardoor ook nooit naar een therapeut gegaan, terwijl als ik nu terugkijk, het wel slim was geweest’. 

Tegenwoordig 

‘Ik blijf het liefst binnen tijdens de jaarwisseling. Ik kijk wel vanuit het raam. Ik vier het tegenwoordig bijna altijd met vrienden, gewoon klein en rustig. Mijn buurt is ook goed te doen en iedereen is gewoon respectvol en aardig voor elkaar. Niemand die zwaar of illegaal vuurwerk afsteekt. Ik vind het wel lastig dat er dit jaar een record aan vuurwerk is verkocht en ik hoop oprecht dat dit het laatste jaar gaat zijn dat dit legaal mag’.