UTRECHT CENTRUM – Woensdagavond 1 april vond de maandelijkse Engelse editie van de comedyshow Utrecht Lacht plaats in restaurant Hofman op het Janskerkhof. De grappen van de comedians vallen in de smaak bij het publiek. Wat verbindt het publiek met de comedians?
De laatste lichtstralen van de avondzon schijnen op het Janskerkhof in Utrecht. Restaurant Hofman wordt gevuld met veel jongvolwassenen. Het terras is al aardig vol en er wordt buiten veel gelachen. Engels gebrabbel klinkt van de mensen die naar binnen lopen bij het restaurant. Ze glimlachen en giechelen met elkaar. Binnen klinkt I Wanna Dance With Somebody van Whitney Houston hard door de speakers en deze wordt ook luidkeels meegezongen door het publiek. Elke woensdagavond wordt Utrecht Lacht georganiseerd, maar eens in de maand vindt de Engelse editie plaats, zoals vandaag.
Begin
De laatste instroom van mensen komt binnen om 20:35. Dit is later dan de show eigenlijk zou beginnen. Deze zou om 20:30 van start gaan. Stoelen aan de tafels zijn gevuld met mensen en de glazen worden door de bediening rondgebracht. Lege, halfvolle en volle glazen bier staan op de tafels. Een luide piep klinkt door de microfoon. Het publiek kijkt geschrokken op en bedekt hun oren. Het harde geluid schrikt het publiek af. Nog geen minuut later klinkt door de microfoon: “De microfoon werkt!” Het publiek begint te klappen en de lichten worden gedoofd. “Welkom allemaal!”, klinkt door de microfoon. Karan Karthik, een van de comedians, begint de show met een vrolijke toon.
Publiek
Het publiek is stil op de momenten dat de comedian aan het woord is. Het podium staat in de spotlights en verder heeft de zaal gedimd licht en is deze grotendeels belicht door kaarslicht. Het podium is klein, maar laat genoeg ruimte voor de comedians om vrij te bewegen tijdens hun act. De grappen vallen in de smaak bij het publiek. “Ik vind vooral de donkere humor leuk aan de show”, vertelt Anu Fajardo. Dit is de eerste keer dat Anu een comedyshow bezoekt, maar het zal niet haar laatste keer zijn. “Wat het publiek vooral verbindt met de comedians is de herkenbaarheid,” gaat ze verder. “De comedians maken hun verhalen echt herkenbaar voor het publiek en dat maakt het leuker”, sluit ze af. De comedians maken veel grappen over hun eigen cultuur en leefstijl. Ook de Nederlandse drugscultuur komt vaak naar voren. Grappen over wiet en harddrugs worden niet stilgehouden en vallen in de smaak bij het publiek.
Comedians
“Zó veel”, antwoordt Anam Naqvi als er wordt gevraagd wat zij leuk vindt aan comedian zijn. “Je hebt zo veel te zeggen”, gaat ze verder. “Je kan veel verhalen vertellen waar mensen zich in kunnen herkennen en dat vind ik erg leuk”, zegt ze. Anam is een van de acht comedians die vanavond optreedt en ook zij baseert haar grappen op zelfspot. “Deze zaal heeft een hoog plafond en dat stuurt de lachgeluiden van het publiek omhoog, dus dat maakt het soms moeilijk om het te horen”, vertelt zij. De zaal van het restaurant is niet erg groot, maar heel knus. Aan het hoge plafond hangen discoballen en sfeerlichtjes. De zaal heeft donkergroene wanden en de meubels zijn van hout. Het kaarslicht zorgt voor een warme sfeer. “Comedy brengt mensen samen”, sluit Anam af.
Interacties
Een pauze van tien minuten: de lichten gaan aan, mensen staan op en gaan naar buiten om te roken, of ze bestellen nog een drankje. De meeste mensen in het publiek zijn jongvolwassenen en er zijn veel studenten in groepen. Vrienden die met elkaar de show bijwonen. Na de pauze gaat Karan weer verder. Karan is een van de acht comedians, maar ook de host van de avond die steeds de comedians het podium op uitnodigt. Alle ogen zijn weer op het kleine podium gericht. De geur van de frituur en het bier aan de bar ontgaat niet. De comedians nemen het publiek mee en sporen ze aan om geluid te maken. Zo heet Karan de comedians welkom op het podium, maar voordat hij dat doet steekt hij zijn hand in de lucht om aan te geven hoeveel energie het publiek moet geven. En het publiek luistert. “Geef me nu een één”, roept Karan door de microfoon terwijl hij zijn hand lager voor zich houdt. Het publiek jubelt zachtjes. “Nu een zeven”, gaat hij verder terwijl hij zijn hand iets omhoog brengt. Het publiek juicht met wat meer volume. “Nu een honderd!” roept Karan door de microfoon terwijl hij zijn hand nog verder de lucht in brengt en zijn hand met een spanning heen en weer beweegt. Het publiek jubelt en fluit. “En nu een driehonderd!” roept Karan als laatste terwijl hij uitgestrekt op zijn tenen staat en zijn hand zo ver mogelijk de lucht in probeert te duwen. Het publiek begint op te staan, te klappen, te juichen en te fluiten. “En nu stil”, zegt Karan. Het publiek gehoorzaamt.
Na een show van ruim twee uur lang wordt de laatste comedian het podium opgeroepen en doet haar act. Zodra deze is afgelopen begint het publiek te klappen en worden de lichten weer aangedaan. De avondzon is ingeruild voor het donker van het begin van de nacht. Het is 23:00 uur en de mensen trekken hun jassen massaal aan en vertrekken.
