UTRECHT – Op 26 maart verzamelden deelnemers zich in de Bibliotheek Neude voor Onze stad, ons canvas, een wandelconferentie over hoe mensen de stad gebruiken en ervaren. De bijeenkomst liet zien waarom het belangrijk is om anders naar de openbare ruimte te kijken. Deelnemers uit verschillende wijken en organisaties liepen mee om te onderzoeken hoe Utrecht toegankelijker en prettiger kan worden voor iedereen.
Het is 11:30 wanneer de eerste mensen binnenkomen in Bibliotheek Neude. In de grote hal klinkt zacht gepraat. Mensen pakken koffie, hangen hun jas op en kijken rond. Iedereen lijkt benieuwd naar wat ze vandaag gaan zien en bespreken.
Projectleider Nynke van Spiegel heet de groep welkom. Ze legt uit waarom de conferentie wordt georganiseerd. “Veel plekken in de stad hebben niet voor iedereen dezelfde betekenis,” zegt ze. “We willen laten zien hoe verschillend mensen de stad gebruiken. Als je dat begrijpt, krijg je een ander blik tegenover de stad.” Deelnemers luisteren aandachtig terwijl ze uitleg krijgen over de route en het doel van de wandeling.
Voordat de groep naar buiten gaat, houdt dichter en mensenrechtenactivist Jerry Afriyie een korte keynote. In de grote zaal van de bibliotheek vertelt hij hoe een stad niet alleen bestaat uit gebouwen, maar ook uit de mensen die er leven. Hij praat rustig en duidelijk, en legt uit dat sommige mensen zich vrij voelen in de stad, terwijl anderen zich juist buitengesloten voelen. Zijn verhaal zorgt ervoor dat de deelnemers meteen anders gaan nadenken.
De stad door andere ogen
Na de introductie en keynote gaat de groep naar buiten. De wandeling begint in het centrum en verschillende locaties waar mensen elkaar ontmoeten. De begeleiders vragen de deelnemers om goed te kijken naar dingen die je normaal niet opmerk, interessante gebouwen, drukke oversteekplaatsen, plekken zonder zitruimte of plekken waar je je minder veilig voelt.
Deelnemer Jenno van Ark merkt al snel dat hij de stad anders ziet dan normaal. “Ik loop hier vaak,” zegt hij, “maar nu zie ik pas hoe lastig sommige plekken zijn voor mensen die minder goed kunnen lopen. Je let daar normaal niet op.” Hij vertelt dat hij door de wandeling beter begrijpt hoe verschillend mensen zich door de stad bewegen en naar de stad kijken.
Samen nadenken over de stad
Na de wandeling komt de groep terug naar de bibliotheek. Binnen staan er stoelen klaar voor het nagesprek. Deelnemers vertellen wat hen is opgevallen. Sommigen zeggen dat ze voortaan beter gaan opletten als ze door de stad lopen. Anderen geven aan dat ze nu begrijpen waarom sommige plekken verbeterd moeten worden.
Jenno vertelt dat hij nu begrijpt waarom de conferentie Onze stad, ons canvas heet. “Een canvas is iets waar je op kunt tekenen,” zegt hij. “Het voelt alsof we vandaag samen opnieuw naar de stad hebben gekeken.”
In de theaterzaal wordt er daarna nog even nagepraat. Mensen delen hun laatste gedachten, stellen vragen en praten met elkaar verder over wat ze onderweg hebben gezien. Daarna verplaatst de groep zich naar bar NODA, waar de dag wordt afgesloten met een gezellige eindborrel. De sfeer is ontspannen: deelnemers praten na, wisselen ideeën uit en nemen rustig afscheid van elkaar.
