Het Utrechts Conservatorium organiseerde een muzikale parade als feestelijk slotstuk van hun 150-jarig jubileum. Een grote groep muzikanten, studenten, docenten en publiek liep vanaf het Domplein naar de Mariaplaats, daar werd het afgesloten met een gratis concert. 

De straten van de binnenstad zijn nog rustig, hier en daar staat een groepje mensen met instrumenten. Gezinnen lopen langs met een ijsje in hun hand zonder naar hen te kijken. Een stukje verder, op het Domplein, heeft een groep zich verzameld. Bij de kerk staat een klein podium met twee speakers. Je hoort nog geen muziek. Mensen staan ongeduldig af te wachten. Iedereen kijkt naar het podium.

Een man komt het podium op en spreekt iedereen toe, de directeur van de HKU. Hij bedankt de gemeente Utrecht. Na de toespraak wordt er hard geklapt en begint iemand op een fluit te spelen. Dit brengt bij velen al een lach op hun gezicht.  Aangemoedigd door meer applaus starten meerdere instrumenten waarbij vervolgens de optocht officieel begint en mensen beginnen te lopen. Voorop wordt er gedanst en dan volgen de instrumenten. Er wordt gezongen. Veel mensen sluiten zich aan bij de optocht. Een stukje verder aan de gracht staan ze alweer stil bij een klein orkestje met violen, contrabassen, een trompet en een ander groot blaasinstrument. Een dirigent staat voor de groep en leidt het orkest. Omstanders staan even stil en blijven kijken. Sommigen bewegen mee op de muziek, sommigen staan alleen met een lach op hun gezicht. Maar iedereen is samen naar dezelfde muziek aan het luisteren.

Norma Brooks is docent op de muziekschool en speelde zojuist mee op haar contrabas. Ze vertelt hoe het is om hier te staan. “De mensen reageren hier zo hartstikke leuk, het is een soort magie.” vertelt Norma. “Je ziet iedereen met een glimlach en de kinderen vol bewondering, iedereen wordt blij van muziek en dat is het hele doel van dit evenement.” Aldus Norma. “Ik wil mijn liefde voor de muziek delen en verspreiden.”

Op de Mariaplaats staan mensen ongeduldig te wachten tot ze naar binnen mogen. Door de hitte is het concert naar binnen verplaatst en er mogen maar een beperkt aantal naar binnen. Twee bewakers aan de deur zorgen ervoor dat er nu nog niemand binnenkomt. Mechtild Peeters staat te wachten voor de deur en vertelt wat deze dag met haar doet. “Muziek haalt herinneringen naar boven en daarmee ook emoties. Ik word daar zo blij van.”

Jan Smit is muziektherapeut en weet veel van het effect van muziek op mensen. “Bij het luisteren naar muziek kun je bijna het hele spectrum van menselijke emoties ervaren, gevoelens van intense vreugde, geluk en extase, rustgevende en verbindende gevoelens. Of weemoed: een bitterzoet verlangen naar het verleden of naar een specifieke herinnering”, vertelt Smit. “Het is een veilige manier om pijn, rouw of eenzaamheid te doorvoelen en los te laten”

“Muziek haalt herinneringen op omdat het verbindingen maakt met het geheugencentrum in onze hersenen en gekoppeld is aan sterke emoties. Muziek is een van de krachtigste triggers voor het menselijk geheugen, omdat het herinneringen niet alleen opslaat, maar ze direct opnieuw laat beleven”, aldus Smit.

“Rustige muziek met een laag tempo synchroniseert met je hartslag. Dit verlaagt de bloeddruk en kalmeert het zenuwstelsel bij angst of paniek. Samen naar muziek luisteren, zingen of dansen maakt oxytocine (het knuffelhormoon) aan. Dit vermindert gevoelens van eenzaamheid en versterkt de band met anderen”, vertelt Smit.

“Door de aanmaak van sociale hormonen, door een gedeeld ritme, synchroon bewegen, herkenbaarheid en samenzang, zorgt muziek voor samenhorigheid.”

Vaker openbare muziek vindt Smit dan ook een goed idee. “Het verbindt mensen met elkaar wat socialisatie, onderling begrip en verdraagzaamheid stimuleert en het doorbreekt individualisme met mobieltjes.”