UTRECHT – In de Oud-Katholieke Gertrudiskathedraal is het nog stil wanneer de eerste leden van Kamerkoor NEXT binnendruppelen voor de generale repetitie van het concert Avondgloren. Terwijl de zon door de glas-in-loodramen valt, verandert de kerk langzaam van ontmoetingsplek in concertzaal. Achter de uitvoering schuilt echter een bredere uitdaging: klassieke koren trekken trouw publiek, maar nieuw publiek bereiken blijkt steeds lastiger.

Bij binnenkomst oogt de kathedraal indrukwekkend. Hoge gewelven, kleurrijke muurschilderingen en een lichte zomerzon geven de ruimte een warme uitstraling. De koorleden arriveren verspreid. Sommigen begroeten elkaar met een omhelzing, anderen praten ontspannen bij. Het duurt ongeveer een half uur voordat het gezelschap compleet is. Hoewel de repetitie bijna begint, hangt er nog een losse sfeer. Verschillende koorleden zoeken verkoeling met een waaier; de zomerse temperatuur maakt het warm in de kerk. Pas wanneer de dirigent de aandacht vraagt, verstommen de gesprekken.

De repetitie begint niet direct met zingen. Eerst volgen ademhalingsoefeningen waarbij het hele lichaam meebeweegt. Hier en daar klinkt nog een lach, maar de concentratie neemt snel toe. Daarna vullen losse klanken de kerk. Sopranen, alten, tenoren en bassen maken hun stemmen los, totdat de eerste compositie klinkt. De akoestiek draagt iedere stem moeiteloos door de ruimte. Het concert Avondgloren maakt deel uit van een concertreeks van Kamerkoor NEXT. Het Utrechtse koor brengt een programma met klassieke werken van onder anderen Johannes Brahms en Hugo Wolf, aangevuld met hedendaagse composities, waaronder muziek van de Estse componist Pärt Uusberg.

Voor Tommy van Berkel, die namens de Oud-Katholieke Kerk verantwoordelijk is voor het culturele programma, zijn concerten een vast onderdeel van de activiteiten in de kathedraal. “Gemiddeld organiseren we ongeveer twee culturele activiteiten per maand,” vertelt hij. “Dat varieert van concerten tot lezingen en boekpresentaties.” Volgens Van Berkel trekt ieder koor vooral zijn eigen achterban. “Er is zeker belangstelling voor dit soort concerten, maar ieder koor heeft vaak zijn eigen publiek. Het blijft lastig om daar nieuw publiek bij te krijgen.”

Om meer bezoekers te trekken zet de kerk onder meer sociale media en een culturele nieuwsbrief in. Toch blijft mond-tot-mondreclame volgens hem belangrijk. Dat herkenning vooral uit de eigen omgeving komt, ziet ook Bart Fölker, die inmiddels vier jaar bij Kamerkoor NEXT zingt. “Het meeste publiek bestaat uit familieleden en bekenden,” zegt hij. “We hebben ook mensen die speciaal voor ons komen, maar nieuw publiek vinden blijft een uitdaging.” Volgens Fölker is de locatie wel van grote invloed op de concertbeleving. “Een kerk heeft vaak precies de akoestiek die we zoeken. Sommige kerken galmen te veel, waardoor je elkaar minder goed hoort. Daarom zoeken we iedere keer naar een locatie die past bij de grootte van het koor.”

Die zoektocht is de afgelopen jaren duurder geworden. De huurprijzen van kerken stijgen, vertelt Fölker. Het koor bekostigt concerten met contributies, kaartverkoop en fondsen. “Voor deze concertreeks werd het even spannend, maar meestal krijgen we de begroting wel rond.” Ondanks die financiële uitdagingen blijft optreden volgens hem onmisbaar. “We zijn een hechte groep. We repeteren iedere week. Als je maar één concert per jaar geeft, ben je veel te lang met hetzelfde programma bezig. Drie concertreeksen per jaar zorgen voor een goede balans.”

Tijdens de repetitie is die hechte groep zichtbaar. Koorleden luisteren aandachtig naar aanwijzingen van de dirigent, verbeteren kleine details en zingen passages opnieuw totdat de stemmen volledig samenvallen. Naarmate de middag vordert, maakt de ontspannen sfeer steeds meer plaats voor concentratie.

Wanneer de laatste akkoorden door de kathedraal klinken, wordt duidelijk waarom koren blijven investeren in locaties als deze. De combinatie van historische architectuur en een zorgvuldig gekozen akoestiek versterkt niet alleen de muziek, maar ook de concertbeleving. Tegelijkertijd blijft achter de harmonie een uitdaging hoorbaar: niet het zingen zelf, maar het bereiken van een nieuw publiek bepaalt steeds vaker de toekomst van amateurkoren.