Wijk bij Duurstede- Tijdens de hevige sneeuwval stond het land op zijn kop. Mensen moesten thuisblijven door problemen op de weg en het ov, ouderen en mensen die slecht ter been zijn hadden moeite met de sneeuw en ook de supermarkten ervaarden problemen. Ook Karin en Lammert zaten thuis met de sneeuw en hebben zich aan moeten passen aan het weer. Karin is gepensioneerd en kunstenaar, Lammert is ook gepensioneerd en is momenteel vrijwilliger voor het landgoed Den Treek Henschoten.

Het is een van de laatste dagen dat de sneeuw er nog ligt voordat de dooi inzet en het een natte drab wordt. De magie van de sneeuw lijkt daarmee ook weer voor een tijd te verdwijnen. Het trottoir voor het huis van Karin en Lammert is sneeuwvrij gemaakt om het voor mensen die wandelen makkelijker en veiliger te maken vertelt Lammert. 

Lammert: ‘We hebben natuurlijk geen werk dus zijn we niet gebonden aan dingen en kunnen we optimaal genieten van de sneeuw.’ 

Karin: ’Ja ik had ook graag een grote sneeuwwandeling willen maken. Maar ik kom niet verder dan een kilometer want ik loop momenteel slecht, dus daar baalde ik wel van. Normaal gesproken zouden we juist meer naar buiten zijn gegaan. Het is namelijk niet zo dat we ons belemmerd voelden om naar buiten te gaan. Je bent wel voorzichtig maar ik denk dat de meesten dat wel zijn. Ik zou daarnaast ook nog naar buiten zijn gegaan om te schilderen. Omdat het buiten nu in een keer zo anders is geworden, want de wereld valt een soort stil. Maar door mijn heup moest ik vanaf een foto schilderen en dat is toch anders.’ 

Lammert: ‘Ik vond het geweldig dat die man de krant bleef bezorgen. Dat de krant op de mat lag voelde inmiddels een beetje als vanzelfsprekend. Maar met de sneeuw merk je toch dat dat niet het geval is. Want voordat de krant op de mat ligt moet er heel wat gebeuren en gaat die toch langs vele handen. Ik Dacht ook ‘Die slaat vast een paar dagen over met die sneeuw.’ Maar toch lag de krant er. Dus dat de krant ’s ochtends op de mat lag vond ik toch een beetje bijzonder.’

Ook tijdens de sneeuw gingen veel mensen de weg op. Karin en Lammert vertellen dat ze alleen de weg op gingen als het echt niet anders kon zoals bij een ziekenhuis afspraak. Voor de rest deden ze veel lopend, ook omdat de winkels om de hoek zijn en het niet nodig was om met de auto te gaan. 

Karin: ’We hadden eigenlijk bijna geen afspraken, en als we ze wel hadden kregen we vaak te horen dat het toch niet door ging. Dus we hoefden verder ook niks te doen. Maar als we een afspraak hadden gehad die verder weg was geweest hadden we dat niet gedaan.’

Lammert: ‘We vonden de waarschuwingen over het weer wel dusdanig actueel dat we het niet verstandig vonden om toch de weg op te gaan. Tenzij het dus echt niet anders kon.’