Woerden

Selecteer Pagina

Eerste luisterclub een succes: ‘Het is juist die verstilling die we opzoeken’

Eerste luisterclub een succes: ‘Het is juist die verstilling die we opzoeken’

Van links naar rechts: Angela de Roos (van Thuishuis Woerden), Wout Nagel, Marcel Fokker en Ans Kortekaas.

Langzamerhand vult de Capellezaal in het Klooster zich met deelnemers die komen voor de eerste editie van de luisterclub. De groep bestaat grotendeels uit onbekenden, klaar om samen te luisteren naar elkaars uitgekozen nummers. Geleid door Marcel Fokker en Ans Kortekaas, stond op 12 mei een twee uur durende sessie op de planning. ‘Een liedje afluisteren doe je echt zo weinig nog. Dan denk je, fuck, dit is een mooi liedje. Ga er maar eens voor zitten’, aldus Fokker.

Een digiboard staat aan het uiteinde van de halve cirkel, met als eerste nummer ‘Riders on the Storm’ van The Doors. ‘Prachtig is het’, zegt een enthousiaste deelnemer meteen. Het idee van de luisterclub is simpel: iedere deelnemer stuurt van tevoren twee nummers in waarnaar ze met de groep gaan luisteren. De deelnemers mogen zelf beslissen of ze iets over het ingestuurde nummer willen delen. Tussendoor praten over de nummers is volgens Fokker juist niet de bedoeling: ‘Het gaat juist om de muziek en de verstilling, dat is het uitgangspunt. Dat praten doen ze maar later, nu is het luisteren.’

Van Zoetermeer naar Woerden

Het concept van de luisterclub is gebaseerd op een vergelijkbare, succesvolle luisterclub in Zoetermeer. Daar bestaat de club al dertien jaar en trekt elke twee weken ongeveer 25 mensen. Wout Nagel was een van die bezoekers en raakte zo enthousiast dat hij het concept ook in Woerden wilde beginnen. In samenwerking met Thuishuis Woerden en het Klooster is die wens werkelijkheid geworden. Fokker kwam zo ook via Nagel bij de luisterclub terecht. ‘Ik heb hem leren kennen op een hartrevalidatie. Daar ging het heel vaak over muziek, en dus was ik de eerste die hij belde om de luisterclub te presenteren.’

Wel heeft Fokker behoefte aan versterking: ‘Ik ben altijd wel van de voorbereiding en ik heb meteen gedacht, ik ga het niet alleen doen. Toen heb ik Ans gebeld. Zij is de tante van een vriend van mij, maar ook actrice en presentatrice. Ik weet natuurlijk wel veel van muziek, maar het leek me leuker als er ook een vrouwelijke co-host was.’ Voor de deelnemers was Kortekaas een mooie toevoeging: met haar humoristische opmerkingen liet ze de groep regelmatig in de lach schieten. Naast humor is het volgens Kortekaas ook belangrijk dat mensen zich gehoord en gezien voelen: ‘Ik heb geprobeerd te vragen, zijn er al mensen die weg willen lopen? Dat is een opmaat voor als je straks zegt, wat vond je ervan? Ik breng meestal de dingen wel humoristisch, maar er zit toch wel een vorm van eerlijkheid in.’

Tijdgebrek en donkere hoeken

Na een uur luisteren is het tijd voor een pauze, waarin de deelnemers beneden een kopje koffie, thee of chocomelk kunnen halen. Hoewel de activiteit hiermee op de helft is, lijkt het bedoelde programma van twee nummers per persoon niet meer haalbaar. Elk nummer is na vier minuten stopgezet, maar pas de helft van de ingebrachte nummers is gedraaid. Fokker: ‘Het is wel heel ambitieus, zeker met een man of twintig, om twee liedjes te doen. Ik denk dat wij daar meer de keus in zullen moeten maken.’ Naast het tijdgebrek bleek ook de opstelling in de ruimte niet voor iedereen ideaal. Volgens deelnemer Johanna, die achter in de zaal zat, was het moeilijk om het digiboard en de presentatoren goed te zien. Hoewel de Capellezaal een prachtig zicht gaf op vier glas-in-loodramen, bleef de ruimte vrij donker. Dit droeg bij aan het ongemak van Johanna: ‘Ik geniet wel, maar het is jammer dat ik duizelig word. Daarom moest ik net even een snoepje nemen voor wat extra suiker.’ Een andere stoorfactor was het geluid, dat door sommigen als te luid en door anderen als te zacht werd ervaren, terwijl er op de achtergrond ook nog een piano te horen was.

Blik op de toekomst

Zulke terugkoppelingen zijn aan het einde van de middag overigens van harte welkom. Als ‘try-out’ van de luisterclub is gerichte feedback van belang, zodat er samen gekeken kan worden naar eventuele aanpassingen. Naar een grotere ruimte wordt in ieder geval al gezocht: ‘We zouden ook naar Podium Bredius kunnen verplaatsen’, suggereert Fokker. ‘We hebben daar een grote beamer en de faciliteiten zijn daar ook goed.’ Daarnaast wordt er gesproken over toekomstige bijeenkomsten. De volgende sessie staat nu gepland voor september, wat volgens Fokker te maken heeft met de zomerstop en de beschikbaarheid van de locaties. De deelnemers zouden daarentegen nu al de voorkeur geven aan frequentere sessies.

Al met al wordt de eerste bijeenkomst als een succes gezien. Deelnemers lieten na afloop weten dat ze het erg waardevol vonden om met andere muziekliefhebbers samen te komen en elkaars verhalen te horen. Voor Johanna is het ook een middag van inspiratie geweest: ‘Ik luister eigenlijk bijna nooit naar muziek, maar nu zit ik te denken: ik moet lekker gaan zitten haken en wat muziek opzetten. Dat geeft ook rust in je hoofd.’

Over de auteur

Nadine de Vries

Als 19-jarige journalistiekstudent begin ik elke week weer met nieuwe vragen en antwoorden. Ik ben afkomstig uit Haarlem, waar ik mijn vrije dagen doorbreng in de boulderhal of met het schrijven van poëzie. Afgelopen jaar heb ik genoten van vijf maanden reizen, na het behalen van mijn havodiploma. Nu vestig ik me in Woerden, op zoek naar nieuwtjes. Heeft u iets interessants te delen of vragen voor mij? Mail mij gerust via nadine.devries2@student.hu.nl