WOERDEN – Op dinsdag 9 juni trad het Louis Swing Orchestra op in het Rietheater bij Podium Bredius. Met een gevarieerd repertoire uit de 20’er en 50’er jaren, bracht de band onder leiding van dirigent Lorenzo Mignacca een gezellige en swingende sfeer naar het podium. Als toevoeging voor de avond waren er oud orkestleden die als gastzangeressen weer kwamen optreden.
Het is voor het Louis Swing Orchestra de eerste keer dat ze gingen optreden in het Rietheater. Het Rietheater is een onderdeel van Podium Bredius, een poppodium dat in Woerden ligt. Het theater organiseert vaker dit soort avonden, waarbij ze dan de ruimte bieden aan lokale producties en is het voor de inwoners van Woerden een plek waar ze in contact kunnen komen met kunst en cultuur. Het Louis Swing Orchestra kwam op uitnodiging van Marcel Fokker, de host en een gastzanger van de avond.
Het is half acht ‘s avonds en de gasten beginnen langzaam binnen te druppelen. De zaal is niet heel groot en het publiek is wat ouder, maar de sfeer zit er al lekker in. Iedereen ziet er opgedoft uit, klaar voor de avond. Menno Jelluma, directeur van Podium Bredius, vertelt dat het ‘niet heel druk’ wordt, er staan ongeveer veertig stoelen klaar. ‘Het is vooral het oudere publiek dat hierop afkomt, maar ik hoop vooral dat mensen lekker gaan swingen’, aldus Jelluma.
Voor de show begint, wat rond acht uur zou zijn, zijn mensen nog druk drankjes aan het bestellen en aan het bijkletsen met elkaar. Ondertussen staan er een paar bandleden op het podium en zijn ze alvast hun instrumenten aan het stemmen. Het orkest bestaat uit strijkers, blazers en een ritmesectie. Fokker heeft zijn dagelijkse kledij ingeruild voor een smoking en is de laatste voorbereidingen aan het treffen. Hij vertelt waarom hij de keuze heeft gemaakt om het Louis Swing Orchestra te boeken. ‘Naast dat ik zelf echt gek ben op dit soort muziek, vind ik ook dat swingmuziek vaker een plek en een podium moet krijgen. Het is echt geweldige muziek.’
De klok tikt acht uur aan en het orkest komt op. Er klinkt applaus en gefluit, Fokker doet nog een laatste aankondiging en de muziek begint. Het eerste nummer dat gespeeld wordt, is ‘It Don’t Mean A Thing (If It Ain’t Got That Swing)’, van Ella Fitzgerald. Een aantal mensen tikken met hun voet op de maat en een paar anderen bewegen zittend mee, heen en weer op de maat. Het nummer eindigt en weer klinkt er een daverend applaus. De rest van de avond speelt het orkest een mix van Amerikaanse swing, Franse chansons en Nederlandse en Duitse amusementsmuziek. Ondertussen is het te zien dat ook het orkest en de gastzangeressen het naar hun zin hebben.
Na verloop van tijd breekt de pauze aan. De bandleden vullen hun energie aan met drankjes en iedereen is druk aan het praten en lachen. Eén van de gastzangeressen, Natalie Wilcox, heeft ook net wat te drinken gehaald en staat te lachen met wat anderen mensen. ‘Ik vind het echt heerlijk om hier te zijn, want het belangrijkste waar het uiteindelijke allemaal om draait is om mensen bij elkaar te brengen met behulp van muziek.’ Wilcox woont in Woerden begon bij het Louis Swing Orchestra toen ze 24 jaar oud was en heeft toen vijftien jaar meegedaan. Inmiddels is ze tien jaar gestopt, maar toen Fokker vroeg of zij en wat anderen weer een keertje wilden komen zingen, was er geen twijfel mogelijk.
Met herladen energie gaat het orkest weer op. Het laatste uur spelen ze de pannen van het dak af en een aantal koppeltjes beginnen met elkaar te dansen. Als afsluiter van de avond spelen ze de nummers ‘Hit the Road Jack’ en ‘Bella Ciao’. Het publiek zingt en klapt mee op de maat en na afloop krijgt het orkest een staande ovatie. De avond eindigt, groepjes mensen zijn de avond met elkaar aan het nabespreken en andere mensen gaan meteen naar huis. Het ziet ernaar uit dat dit een geslaagde avond was voor het Louis Swing Orchestra.
