DEN DOLDER- Fayth Bakker (17) is een getalenteerde judoka uit Eindhoven. Al op jonge leeftijd is ze begonnen met judo en groeide tot een fanatieke topsporter die inmiddels meerder malen aan het nationaal kampioenschap heeft meegedaan. Ze verteld over haar begin in de judo en de uitdagingen die ze onderweg is tegengekomen.
Wanneer wist je voor het eerst dat jij judo wilde doen?
Toen ik op de basisschool zat en mijn zus daar judo training had. Ik mocht een keer meedoen en toen wist ik eigenlijk meteen dat dit mijn sport werd. Ik heb nooit echt een andere sport geprobeerd, want het was gelijk raak.
Waardoor kwam dat?
Door de liefde die er meteen in zat. Het is een respectvolle sport. Je leert veel over respect en hoe je jezelf kunt verdedigen. Dat vond ik al van jongs af aan mooi.
Hebben er mensen of heeft iets je geïnspireerd in het begin?
Ja, ik keek als kind de Olympische Spelen op de bank met mijn vader en mijn zus. Toen ik de judowedstrijden zag, zei ik tegen mijn vader: daar wil ik later ook staan. Dat kwam ook door Noël van de Ent. Hij is een grote judoka die op de Olympische Spelen een plak heeft gepakt en aankomend weekend zijn laatste toernooi doet.
Herinner je je nog je eerste trainingen en wat is daarvan bijgebleven?
Van de eerste trainingen werd ik vaak een druk persoon genoemd. Ik kon niet goed stilzitten, wat soms lastig was. Maar daardoor sprong ik tijdens wedstrijden wel meteen erin en vocht ik voor mijn plek, wel altijd met plezier.
Wat waren belangrijke momenten tijdens jouw carrière?
Dit jaar ben ik judoka van het jaar geworden bij mijn club De Voeltreffer. Dat was een belangrijk moment voor mezelf. Ook heb ik dit jaar via Top Judo Amsterdam veel van de wereld gezien. Ik ben naar Slovenië, Duitsland en Valencia geweest en heb mooie wedstrijden en trainingen gedraaid. Daarnaast help ik nu de kleintjes bij De Voeltreffer als judo juf om mijn passie door te geven.
Welke uitdagingen of tegenslagen heb je moeten overwinnen?
Ik ben op 31 december geboren, waardoor ik in de leeftijdsindeling vaak de jongste ben. Ik sta nu met 17 jaar tegen dames van 24 of 25. Dat is lastig. Ik ben eerstejaars 21 terwijl ik nog 17 ben. Ook heb ik verliespartijen gehad. Zo verloor ik met één punt verschil de derde plek op het Nederlands kampioenschap. Maar als ik verlies, sta ik weer op en probeer ik het de volgende keer beter te doen.
Hoe vaak heb je meegedaan aan het Nederlands kampioenschap?
Zes keer. Dit wordt de zevende keer.
Welke rol spelen trainers, teamgenoten en familie voor jou in judo?
Mijn trainers helpen me met technieken en aanwijzingen om het beste uit mezelf te halen. Mijn teamgenoten helpen me ook veel, vooral omdat zij ouder zijn en meer ervaring hebben. Mijn familie steunt me enorm, ook met het rijden naar trainingen. Soms reis ik anderhalf tot twee uur. Dat waardeer ik heel erg.
Wat maakt dat je klaar bent om dit weekend het NK te doen?
Ik heb er hard voor getraind en mijn best gedaan. Ik ga erin met de mindset dat ik jong ben en kijk wat het beste is voor mezelf. Het liefst haal ik een podiumplek, maar als dat niet lukt ben ik al blij dat ik daar heb kunnen staan en goede partijen heb gedraaid.
Hoe kijk je terug op je beginperiode van judo en het hele proces?
Met veel trots. Ik ben van niks begonnen en sta nu waar ik sta. Soms gaat het met kleine stappen, soms met grote stappen. Ik ben trots op wat ik tot nu toe heb neergezet en hoop in de toekomst nog meer stappen te maken naar een hoger niveau.
