NIEUWGEIN- Afgelopen week was de wereldkeuken in dorpshuis Fort Vreeswijk weer begonnen. Hierbij worden 5 avonden in thema gezet van verschillende landen. De deelnemers lezen het recept en gaan samen koken en eten. Afgelopen week was het thema: Cuba.
Op 4 maart was de tweede avond van de wereldkeuken. De gastkok was Mirjam, zij komt uit Cuba en woont nu in Vreeswijk. Onder haar leiding werd het gerecht ‘Piccdillo a la habanera’ gemaakt, dit bestaat uit gehakt, gebakken aardappels, een mix van groenten en als saus tomatenpuree. Daarnaast was er ook een salade en als nagerecht een mangoccino met cognac in plaats van rum. De deelnemers moesten de taken verdelen en werkten samen in groepjes.
Erwin van Sas, de coördinator van de wereldkeuken in Fort Vreeswijk, zegt dat de wereldkeuken mensen samenbrengt en elkaar beter laat leren kennen. ‘De gedachte is dat we autochtone Vreeswijkers kennis laten maken met mensen met andere achtergronden. Dat kan je het beste doen door ze samen te laten koken en eten. Eten en koken is een uitdrukking van je cultuur. Hierdoor leer je elkaar beter kennen en ontstaat er verbinding.’
Vreeswijk is volgens Erwin een relatief gesloten gemeenschap, de bewoners hebben al snel door als iemand nieuw is. Door de nieuwe mensen met een andere culturele achtergrond uit te nodigen om als gastkok langs te komen, hoopt hij dat ze zich sneller thuis voelen in Vreeswijk. ‘Wat we ieder jaar proberen is om andere gastkoks te hebben. Het is wel zo dat we in de eerste instantie kijken in Vreeswijk wie van de inwoners een andere culturele achtergrond hebben. Vorig jaar hadden we onder andere iemand uit Oekraïne, een dame uit Litouwen en iemand uit Finland.’
Mieke Dam sluit zich al de afgelopen acht jaar aan bij de wereldkeuken en haalt er veel plezier uit. ‘Het is hartstikke gezellig, je leert steeds nieuwe mensen en gerechten kennen. Mensen die ik normaal alleen van gezicht herken, ken ik nu ook echt’. Nadat ze erg genoot van een de voorgaande avonden met als thema Indonesië, is ze doorgegaan met gerechten uit die cultuur thuis koken. ‘Indonesisch ben ik na de wereldkeuken zelf thuis blijven koken. Dat is nog wel het makkelijkste natuurlijk, ook ben ik af en toe Libanees gaan koken. Je leert heel veel namen van gerechten waar je anders nooit van gehoord hebt.’ De deelnemers horen pas op de avond zelf welke cultuur aan de beurt is. Samenwerking maakt een groot deel uit van de wereldkeuken: ‘Je moet alles met z’n allen doen, koken, opruimen en ook de afwas. Je ben best wel druk bezig eigenlijk.’
Mieke is volgend jaar ook weer van plan om terug te komen: ‘Ik kom volgend jaar terug als het mag. Als je elk jaar komt, moet er ook nog plek overblijven voor anderen. Vaak zijn er nog mensen die wachten of ze er nog bij kunnen komen op een wachtlijst, maar nu niet.’
Naast de wereldkeuken voor volwassenen is er ook twee keer per jaar een wereldkeuken voor de jeugd. Hier leren de jongeren ook nog echt koken en gezonde maaltijden maken.
