AMERSFOORT – De demonstranten van ‘Amersfoort for Palerstine’ stonden afgelopen week zoals gewoonlijk op de Hof in Amersfoort. Deze week was alleen niet iedereen het daar mee eens. Met vlaggen, foto’s en quotes over het conflict in de Gazastrook vragen demonstranten aandacht voor de volgens hen plaatsvindende genocide. Afgelopen week zorgde dat voor een bijzonder tafereel op de Hof.
Op de zonnige vrijdagochtend staat de groep demonstranten rustig op de Hof in Amersfoort. Tussen het winkelend publiek staan er een stuk of 6 demonstranten. Ze hebben afbeeldingen van overleden kinderen in hun handen en bordjes met quotes als ‘peace now’ erop. De afbeeldingen en quotes trekken snel de aandacht van voorbijgangers. Wanneer mensen even stilstaan om te kijken worden ze al snel aangesproken en krijgen ze een flyer in de hand gedrukt.
Na 10 minuten demonstreren zijn het niet alleen de demonstranten die aandacht trekken. Een voorbij lopende vrouw begint uit het niets hard te schreeuwen richting de demonstranten. Het winkelend publiek doet een stapje naar achter waardoor het plein voor de demonstranten en de vrouw alleen is. De boze vrouw roept dingen als ‘Israël zit niet fout’ en ‘Amerika en Israël hebben Iran gered van een dictator.’ De demonstranten proberen met de vrouw in gesprek te gaan maar hier is geen beginnen aan. ‘Tuurlijk doet dit iets met ons, dit is een vrouw die hier heel persoonlijk bij betrokken is’, vertelt Marianne, de woordvoerder van Israël for Palestine. ‘Deze vrouw vindt het lastig dat wij hier staan tegen Israël, zij zegt dat de Iraanse mensen blij zijn met deze oorlog. Ik kan je verzekeren dat de mensen uit Gaza niet blij zijn met deze oorlog en daar staan wij voor’, zegt Marianne. Na verloop van tijd komt de marktmeester ook even kijken. ‘Ik hoor dat er hier iets vervelends gebeurt?‘, vraagt de marktmeester aan omstanders. Nadat de marktmeester op de vrouw is gewezen gaat hij met stellige passen naar haar toe en stuurt hij haar na een kort gesprek weg. ‘Zo iets hebben we niet eerder meegemaakt hier in Amersfoort’, vertellen meerdere demonstranten.
Nadat de rust was wedergekeerd vertelt Marianne dat ze hier staat om haar stem te laten horen. ‘Zwijgen is geen optie. Tuurlijk vraag ik mijzelf wel eens af, wat heeft het voor zin? Maar als we zwijgen gebeurt er in ieder geval niks.’ De motivatie van Marianne heeft nog een reden. ‘Ik sta hier met fijne mensen die er hetzelfde instaan, dat motiveert om elke donderdag en vrijdag te demonstreren.’
Na het wegsturen van de luidruchtige vrouw is het plein snel weer een stuk voller geworden. De demonstranten maken nog een praatje met voorbijgangers en delen weer flyers uit. Ook de foto’s en de quotes worden nog steeds laten zien. Terwijl de zon nog schijnt vertrekken de demonstranten uiteindelijk weer van de Hof. Terwijl de demonstranten de foto’s nog goed laten zien lopen ze in een rij achter elkaar aan. Tijdens de aftocht gaan ze een deel van de markt over en trekken ze nog wat blikken van voorbijstanders.
