In het Rietveldpaviljoen in Amersfoort is op donderdag 16 april de multidisciplinaire tentoonstelling Klanken Koorts geopend. Muziek vormt hierin de verbindende kracht tussen beeldende kunst, architectuur, poëzie en experiment. Bezoekers bewegen zich door een levend muziekstuk waarin kijken, luisteren en ervaren samenvallen. Met deze aanpak wil het paviljoen laten zien dat kunst niet alleen iets is om naar te kijken, maar ook om te beleven.

De keuze voor muziek als centraal thema is bewust gemaakt. Mensen zien muziek vaak als ondersteuning, bijvoorbeeld als soundtrack bij een film, legt organisator Gerben van Lent uit. ‘Wij zeggen: nee, dit is een combinatie van muziek en andere kunsten die uniek is. En die combinatie willen we laten zien.’ Daarom is de tentoonstelling opgebouwd uit vier onderdelen: muziek en architectuur, muziek en poëzie, muziek en beeldende kunst, en muziek en experiment.

Het Rietveldpaviljoen kiest al sinds de opening in 1959 voor laagdrempelige en verrassende exposities. Bij elke tentoonstelling vraagt het team zich af of het publiek iets te zien krijgt wat het nog niet zo snel of makkelijk ergens anders tegenkomt. ‘We hebben niet de luxe om twee of drie jaar aan een expositie te werken zoals grote musea dat doen’, zegt Van Lent. ‘Wij doen zes van dit soort grotere exposities per jaar.’ Deze tentoonstelling duurt vijf weken, wat een gemiddelde lengte is voor een expostie op het paviljoen.

Met Klanken Koorts hoopt het paviljoen een breder publiek te trekken dan de vaste bezoekersgroep. ‘We hopen de standaardgroep wat uit te breiden’, zegt Van Lent. Er wordt er onder meer op muziekscholen en opleidingen voor geluidstechniek gericht. Ook het werk van een jonge queer kunstenaar moet een eigen groep aanspreken. ‘Mensen die normaal gesproken niet zo snel naar een museum komen.’

Kunstenaar Daniël van de Haterd maakte twee werken live tijdens de opening. Terwijl een liveband twee nummers van net geen drie minuten speelde, creëerde hij de kunstwerken ter plekke. ‘Het is de eerste keer dat ik live samen met een big band kunst maak op een speciaal gecomponeerd muziekstuk’, vertelt hij. ‘Ik ben er erg enthousiast over.’ Hij hoopt dat bezoekers via de begeleidende video het creatiemoment goed meekrijgen. ‘Ik hoop dat het een emotie losmaakt en dat ze de muziek erin kunnen zien.’

Van de Haterd vindt de combinatie van verschillende disciplines in de basis een pluspunt. ‘Ik vind het een bijzondere combinatie van verschillende vakgebieden binnen de kunst. Ik hoop dat mensen die geïnteresseerd zijn in bijvoorbeeld poëzie ook door de andere ambachten worden meegenomen.’ Tegelijk ziet hij een risico: ‘Als je juist geen interesse hebt in een van de disciplines, klinkt het misschien minder interessant om heen te gaan.’

Gerben van Lent hoopt dat bezoekers na afloop anders naar kunst kijken. ‘Het is niet alleen maar dat je kijkt en leest waar het over gaat’, zegt hij. ‘Er zit een hele beleving achter.’ Bezoekers worden bijvoorbeeld aangemoedigd om tijdens de expositie gedichten te lezen terwijl ze hun eigen favoriete muziek opzetten. ‘Kijk dan wat het met je doet.’ Of de tentoonstelling daadwerkelijk een breder en diverser publiek weet aan te spreken, moet de komende vijf weken blijken.

In dit portret vertelt Gerben Van Lent over zijn werk en zijn kijk op kunst. Hij neemt je mee in het proces achter Klankenkoorts en laat zien hoe de tentoonstelling tot stand is gekomen.