In het Rietveldpaviljoen in Amersfoort is donderdag de tentoonstelling Klanken Koorts geopend. In deze expositie fungeert muziek als verbindende kracht tussen beeldende kunst, architectuur, poëzie en experiment. Bezoekers lopen letterlijk door een levend muziekstuk waarin kijken, luisteren en ervaren samenvallen.

De expositie is van 16 april tot en met 17 mei te zien, vijf weken lang. Volgens Gerben van Lent, een van de organisatoren, is dat een normale duur voor een grotere tentoonstelling in het paviljoen. ‘We organiseren zes van dit soort exposities per jaar,’ vertelt hij. ‘We hebben niet de luxe om twee of drie jaar aan één project te werken zoals grote musea.’

De keuze voor muziek als centraal thema is bewust. ‘Mensen beschouwen muziek vaak als ondersteuning, zoals een soundtrack bij een film,’ legt Van Lent uit. ‘Wij draaien dat om en laten zien hoe muziek en andere kunsten elkaar kunnen versterken.’ Daarom is de tentoonstelling opgebouwd rond vier pijlers: muziek en architectuur, muziek en poëzie, muziek en beeldende kunst, en muziek en experiment.

Het Rietveldpaviljoen kiest al sinds de opening voor verrassende en laagdrempelige exposities. Van Lent benadrukt dat ze bij elke tentoonstelling kijken of het publiek iets te zien krijgt wat ze elders niet snel tegenkomen. Met Klanken Koorts proberen ze vooral dynamiek in de presentatie te brengen. ‘Een statische collectie trekt tegenwoordig minder publiek,’ zegt hij. ‘Hier moet je twee zintuigen tegelijk gebruiken, want alles wat te zien is, klinkt ook.’

Kunstenaar Thomas van der Does creëerde twee werken live tijdens de opening. Terwijl de Media City Big Band Hilversum twee nummers van net geen drie minuten speelde, maakte hij de kunstwerken ter plekke. ‘Dit was de eerste keer dat ik live samen met een big band werk maakte op speciaal gecomponeerde muziek,’ vertelt Van der Does. ‘Ik ben er erg enthousiast over.’

Hij hoopt dat bezoekers via de begeleidende video het creatiemoment meekrijgen en een emotie ervaren. Van der Does is positief over de multidisciplinaire aanpak. ‘Het is een bijzondere combinatie van verschillende vakgebieden. Mensen die voor poëzie komen, worden misschien ook meegenomen door de andere disciplines.’ Tegelijk wijst hij op een mogelijk nadeel: ‘Als je geen interesse hebt in poëzie of architectuur, kan de tentoonstelling minder aantrekkelijk lijken.’

Gerben van Lent hoopt met Klanken Koorts een breder publiek te trekken dan de vaste bezoekers. Naast muziekscholen en opleidingen voor geluidstechniek richt de expositie zich ook op nieuwe doelgroepen die normaal gesproken minder snel een museum binnenstappen.

Uiteindelijk wil het Rietveldpaviljoen dat bezoekers kunst anders gaan beleven. ‘Het gaat niet alleen om kijken en lezen wat er staat,’ zegt Van Lent. ‘Er zit een hele beleving achter. Afhankelijk van je stemming of de muziek die je hoort, kunnen andere aspecten naar boven komen.’

In dit portret vertelt Gerben Van Lent over zijn werk en zijn kijk op kunst. Hij neemt je mee in het proces achter Klankenkoorts en laat zien hoe de tentoonstelling tot stand is gekomen.