Tijdens de Popprijs in café The Skiff traden er vier bands op die elk twintig minuten hun talent lieten zien. Chaja de Leeuw (30), de bandleider van de opkomende poprockband Nonnui, vertelt over de oorsprong van de frustratie en boosheid in hun muziek. 

“Ik maak al heel lang muziek en ik heb altijd al in een band willen spelen. De juiste mensen vinden is alleen lastig. Op een gegeven moment dacht ik: dit is wat ik wil met mijn leven, en niemand anders gaat dit voor mij doen. Dus ik ben harder gaan zoeken en ik heb uiteindelijk twee geweldige mensen gevonden. Het klikte meteen en sindsdien verloopt het samenwerken echt goed. Voor de Popprijs hebben we nog twee open mic-avonden gedaan, maar dit was ons eerste volledige optreden als band. Het is heel leuk om te zien dat het bij elk optreden een beetje beter gaat en we hopen op deze manier steeds verder te groeien.”  

“De muziek die ik schrijf, komt voort uit persoonlijke frustraties. Al sinds mijn jeugd heb ik te maken gehad met situaties die lastig of onrechtvaardig waren. Die ervaringen hebben zich in de loop der jaren opgebouwd, totdat ze er op een gegeven moment uit moesten. Muziek maken en zingen is voor mij dé manier om daarmee om te gaan. Als persoon, als vrouw en als iemand die neurodivergent is, maak je veel mee waar je tegenaan loopt. Die ervaringen verwerk ik in mijn teksten en dat maakt de muziek voor mij authentiek en herkenbaar.” 

“Wij denken dat vooral vrouwen, queer mensen en mensen die net iets anders zijn dan de norm zich kunnen herkennen in onze muziek. Het gaat over onderwerpen die mij persoonlijk raken, omdat ze gebaseerd zijn op mijn leven. Het is echt bijzonder om te zien dat andere mensen zich erin herkennen. Dat zorgt voor een speciale connectie met de fans, die te merken is aan de reacties tijdens een optreden.” 

“Er is één nummer waarin ik mezelf het meest herken, en dat is ‘No Play’. Het refrein, ‘I fucking quit, I can’t have it be all work, no play’, drukt precies uit hoe het voelt om te moeten passen in een systeem waar je niet helemaal in past. Alsof ik een cirkel ben die in een rechthoek wordt geperst. Dit is een gevoel wat bij mij veel frustratie oproept en dat wilde ik absoluut overbrengen in mijn muziek.” 

“Op dit moment zijn we overal bezig om ons aan te melden voor optredens en podiumervaring op te doen. We hebben binnenkort een optreden in Duitsland, waar we mogen openen voor een band waar we bevriend mee zijn. Dat is een mooie kans om onszelf verder te ontwikkelen en meer mensen kennis te laten maken met onze muziek.” 

“Onze droom is uiteindelijk om fulltime muzikanten te worden. We willen op grote festivals spelen en hopelijk zelfs als headliner optreden. Voor nu richten we ons vooral op het opdoen van ervaring, onszelf verbeteren als band, en zoveel mogelijk optredens spelen. Op die manier zijn we klaar voor de grotere podia die we in de toekomst hopen te bereiken.”