Tussen grote portretfoto’s en zacht pratende bezoekers opent wethouder Bart Heller zondagmiddag in Bibliotheek Hilversum de tentoonstelling Tussen Twee Gemeenten. Fotograaf Hazel Ling portretteert daarin inwoners die verbonden zijn met zowel Hilversum als Wijdemeren, vlak voor de geplande samenvoeging van de gemeenten.

Bezoekers lopen langzaam langs de foto’s die verspreid hangen door de bibliotheek aan de ’s-Gravelandseweg. Sommige mensen blijven stilstaan bij de verhalen naast de portretten, anderen wijzen herkenningspunten aan op de foto’s. De sfeer is rustig, maar nieuwsgierig. Op vrijwel iedere foto staat een inwoner centraal die woont in de ene gemeente en verbonden is met de andere.

“Het gaat om de mensen die daar wonen”, zegt fotograaf Hazel Ling tijdens de opening. Volgens haar vormt de fusie wel de aanleiding voor de tentoonstelling, maar staat die bestuurlijke verandering niet centraal. “Ik wil dat mensen verbinding voelen met de inwoners van Hilversum en Wijdemeren. Dat ze denken: ik herken die verhalen.”

De tentoonstelling bestaat uit veertien portretten van inwoners uit Hilversum en de dorpen Ankeveen, Breukeleveen, ’s-Graveland, Kortenhoef, Loosdrecht en Nederhorst den Berg. Bij ieder portret hoort een persoonlijk verhaal over wonen, werken, sporten of vrijwilligerswerk in het gebied.

Die verbondenheid blijkt volgens Ling vaak sterker dan de gemeentegrenzen zelf. Tijdens het maken van de serie merkte ze dat inwoners nauwelijks bewust bezig zijn met de grens tussen Hilversum en Wijdemeren.

“Je bent eigenlijk ongemerkt in een andere gemeente”, zegt ze. “Mensen leven al heel erg met elkaar verbonden.”

Toch merkt Ling dat sommige inwoners van Wijdemeren zich zorgen maken over de fusie. Vooral het karakter van de dorpen speelt daarbij een rol.

“Wijdemeren bestaat uit verschillende dorpen met allemaal een eigen karakter”, vertelt ze. “Mensen zijn bang dat ze dat verliezen en minder zeggenschap krijgen.”

Tegelijkertijd laat de tentoonstelling juist zien hoeveel overlap er al bestaat tussen beide gemeenten. Volgens Ling maken juist die dagelijkse verbindingen het gebied bijzonder.

“Je hebt hier stad en natuur heel dicht bij elkaar”, zegt ze. “Binnen korte fietsafstand ben je vanuit de stad ineens bij de plassen of midden in de natuur.”

Een van de verhalen die indruk op haar maakte, speelt zich af in Ankeveen. Daar ontmoette ze een vrijwilliger van een klein lokaal theater dat volledig draait op inwoners uit het dorp.

“Ik wist niet eens dat daar een theater zat”, vertelt Ling. “Dat enthousiasme van die vrijwilligers maakte veel indruk.”

Voor de serie maakte Ling van iedere deelnemer twee foto’s. Eén portret toont de persoon in de eigen woonplaats, de andere foto laat juist de verbinding met de andere gemeente zien. Op die manier probeert ze zichtbaar te maken hoe mensen zich bewegen tussen wonen, werken en vrije tijd.

“Gezichten zorgen voor herkenning”, zegt ze. “Daarom wilde ik echt mensen portretteren en niet alleen landschappen of gebouwen.”

De keuze voor Bibliotheek Hilversum als locatie was volgens haar bewust. De tentoonstelling moest toegankelijk worden voor een breed publiek.

“Ik wilde een openbare plek waar veel mensen toevallig langskomen”, zegt ze. “Dat zoveel mogelijk mensen de serie kunnen zien.”

Tijdens de opening blijven bezoekers lang napraten tussen de portretten. Regelmatig klinkt herkenning wanneer iemand een locatie, gezicht of verhaal herkent. De tentoonstelling reist vanaf september door naar Bibliotheek Loosdrecht.

Volgens Ling past dat goed bij het project. “Het zijn verhalen van mensen uit beide gemeenten”, zegt ze. “Dan is het logisch dat de tentoonstelling ook op meerdere plekken te zien is.”