LEIDSCHE RIJN – Voor duizenden kinderen staat van 9 tot en met 12 juni de Avondvierdaagse in Castellum Hoge Woerd centraal. Het belooft een georganiseerde chaos te worden waarin dixies, snoep en wisselend weer het podium delen. Om ervoor te zorgen dat alles goed verloopt, zet een groot team van vrijwilligers zich in en treft de organisatie de nodige maatregelen. De nadruk blijft echter wel op het plezier van de kinderen.
Voor aanvang van de Avondvierdaagse lopen jongeren in witte hesjes druk heen en weer. Lachend en pratend helpen zij met de voorbereidingen, van het opbouwen van stempelkraampjes tot het plaatsen van vlaggen. Onder toeziend oog van onder anderen bestuursleden Remco en Roel werken de jongeren gedreven in hoog tempo. ‘Sommigen zijn hier voor stage’, benadrukt Remco. ‘Maar als je de jeugd vraagt iets te doen, dan doen ze het ook’, vult Roel glimlachend aan. Alles moet klaar zijn voordat om 18:00 uur de eerste lopers vertrekken.
‘De route loopt dit jaar anders door een overlapping met de Avondvierdaagse van De Meern’, vertelt Roel. ‘Dit jaar hebben we hierdoor meer verkeersregelaars nodig voor de aangepaste route door Leidsche Rijn.’ Naast de nieuwe krachten begroeten veel vrijwilligers elkaar met de nodige schouderklopjes en omhelsingen. Naarmate de start om 18:00 uur nadert, stromen de vrijwilligers het fort uit om hun post in te nemen. Zo lopen stewards naar de ingangen, waar ze de bezoekersaantallen registreren. ‘Het is als steward je rol om de toevoer in goede banen te leiden’, legt Marcus Eleveld uit. ‘Als het bij de hoofdingang te druk wordt, is het aan ons om bezoekers vriendelijk naar een andere ingang te loodsen.’
Onvoorspelbare dans van het weer
De Avondvierdaagse is voorzien van de nodige voorbereidingen, maar de natuur liet zich deze week niet temmen. ‘We houden korte lijntjes met de meteoroloog, ieder uur krijgen wij een update’, vertelt Remco. Op dinsdag werd er code geel afgegeven, maar tot ieders verbazing bleef het droog.
Woensdag verliep exact tegenovergesteld. Rond 19:30 uur sloeg het weer plotseling om. De lucht kleurde donker, gevolgd door een keiharde knal van bliksem. Marjolein, die zich al jaren inzet voor de Avondvierdaagse, vertelt: ‘We hadden rond half acht nog contact met een meteoroloog. Het slechte weer trok richting Maarssen, maar ergens onderweg besloot het toch te draaien en onze kant op te komen.’
Donderdag werd een regenachtige dag. Stewards wezen bezoekers erop dat paraplu’s niet mogen. ‘Paraplu’s brengen in de drukte het risico met zich mee dat je bij het openmaken iemand verwondt’, vertelt Eleveld. Toch bracht het weer de nodige hilariteit met zich mee, want Marjolein zag mensen met zwembrillen op of zelfs met een opblaasbare flamingo om hun middel.
Dixies voor kleine blaasjes
Nadat de kinderen hun stempeltje hebben gehaald, rennen ze vrij rap naar de dixies op het terrein. De wc’s in het fort gaan op slot vanwege het grote aantal bezoekers. ‘We vragen scholen om leerlingen voor vertrek van huis nog even naar de wc te laten gaan’, vertelt Remco. Dit jaar is hiermee rekening gehouden en zijn er in plaats van vier dixies zes dixies op het terrein. Een steward bij Café Castellum vertelde dat er woensdag een akkefietje was waarbij een vader boos werd op het personeel; de toiletten daar zijn immers expliciet bedoeld voor cafébezoekers.
Een chaotisch feest met muziek en snoep
Langs de route hing een feestelijke sfeer. Bij sporthal De Paperclip werden de wandelaars woensdag muzikaal onthaald en moedigden toeschouwers hen enthousiast aan. Hier en daar spatten waterballonnen uit elkaar en zorgde alle afleiding ervoor dat meeloopouders hun handen vol hadden aan de groepen kinderen. Zelfs voorbijgangers deden mee: een groep hardlopers sprong lachend over een rood-wit afzetlint. ‘Ik had wel verwacht dat ze het lintje voor ons zouden doorknippen’, grapte een van hen.
Donderdag was er op het podium nog een verrassing. Vlak voor de start klonk plotseling verjaardagsmuziek, terwijl vuurwerkfonteintjes werden aangestoken. ‘Het was ietwat ongemakkelijk toen ze opeens de muziek aanzetten’, zegt Marjolein lachend. ‘Maar er was in het publiek ook een jongetje dat jarig was, dus we deelden het ongemak samen. Je maakt er maar een feestje van!’
Eleveld vertelt tot slot opvallende details over zijn tijd als meeloopouder: ‘Zodra ze vertrekken, gaat de rugtas open en wordt alle snoep verdeeld en opgegeten.’ Dit zie je direct terug in de menigte; kinderen duiken stiekem en giechelend in de groep, halen snoepjes uit hun rugzakken en krijgen er blauwe lippen van. Het is deze afsluitende mix van vrijdag, waarbij veel wordt gejuicht, gefloten met gele fluitjes en met emmers snoep wordt gezwaaid, die de Avondvierdaagse zo bijzonder maakt.
