NIEUWEGEIN – Voorzichtig plaatst burgemeester Marijke van Beukering het laatste mozaïeksteentje op het kleurrijke bankje. Om haar heen kijken deelnemers van Wij3.0 toe. Sommigen glimlachen, anderen maken foto’s. Na anderhalf jaar werken is het moment eindelijk daar: het mozaïekbankje voor het nieuwe hospice van Proxima Terminale Zorg is af. Voor de vrijwilligers die eraan hebben gewerkt voelt dat als een mijlpaal. Maar ook als een afscheid.
In een ruimte van Wij3.0 staat het kunstwerk te schitteren. Duizenden kleine steentjes vormen samen een kleurrijk geheel. Wat ooit begon als een ambitieus idee, groeide uit tot een project waar deelnemers bijna dagelijks mee bezig waren. Voor één van hen werd het bankje zelfs veel meer dan een creatieve opdracht. ‘Het is eigenlijk een beetje mijn kindje geworden,’ vertelt Monique de Man een van de deelnemers.
Dat gevoel was er niet vanaf het begin. Integendeel. Toen ze het ontwerp voor het eerst zag, sloeg de twijfel toe.’Toen ik die bank zag, dacht ik: ‘Oh mijn god, waar beginnen we aan?’ Ervaring met mozaïeken had ze namelijk niet. ’Totaal helemaal niet.’
Toch kreeg ze gaandeweg een belangrijke rol binnen het project. Binnen Wij3.0 werd ze gestimuleerd om meer verantwoordelijkheid te nemen en uit haar schulp te kruipen. Nieuwe deelnemers kregen van haar uitleg over de techniek en werkwijze. Samen met begeleider Trees Kers hield ze overzicht over het proces. ‘Ik voelde me niet de baas,’ zegt ze lachend. ‘Maar als er wat was, konden mensen bij mij of bij Trees terecht.’
Nieuwegeins project
Het bankje werd ontworpen door de Nieuwegeinse kunstenaar Carin Sleurink en is bedoeld voor het nieuwe hospice van Proxima Terminale Zorg. Daar werkt de organisatie aan een nieuwe locatie waar vanaf 2027 mensen in de laatste fase van hun leven kunnen verblijven in een warme en rustige omgeving. Het nieuwe hospice krijgt zes gastenkamers en wordt gecombineerd met Logeerhuis Nieuwegein.
Hans Adriani, voorzitter van Stichting Vrienden van Proxima, wilde vanaf het begin dat het een echt Nieuwegeins initiatief zou worden. ‘Het idee was om er echt een Nieuwegeins project van te maken,’ vertelt hij. ‘Met een Nieuwegeinse kunstenaar, een Nieuwegeins goed doel en mensen uit Nieuwegein die het maken.’
Via eerdere contacten kende ze Wij3.0 al. Adriani: ‘Ik wist wat ze hier kunnen en dat ze altijd op zoek zijn naar opdrachten. Dus ik dacht: ‘dat zou ook weer een leuke Nieuwegeinse verbinding zijn.’ Die verbinding zit niet alleen in de makers van het bankje, maar ook in de financiering ervan. Inwoners kunnen een mozaïeksteentje adopteren en ontvangen hiervoor een certificaat. Inmiddels hebben naar schatting zo’n 2.500 mensen meegedaan.
‘Als mensen een steentje kopen, worden ze mede-eigenaar. Dan creëer je ook een beetje een verbinding met het hospice.’ Volgens Adriani betekent dat veel voor de betrokkenheid. ‘Iedereen heeft wel iemand in de buurt die met het hospice in aanraking is geweest en daar goede ervaringen mee heeft.’
Groeien met het project
Voor de deelnemers van Wij3.0 draaide het project echter niet alleen om het goede doel. Het werd ook een persoonlijk traject van leren, samenwerken en doorzetten. Anderhalf jaar lang werd er gewerkt aan het bankje. Soms dagelijks, soms met onderbrekingen wanneer andere werkzaamheden voorgingen. Rond de feestdagen werden bijvoorbeeld kerstpakketten ingepakt en moesten andere opdrachten worden afgerond.Toch bleef het bankje steeds terugkomen.
Anderhalf jaar lang werkte Monique de Man samen met andere deelnemers van Wij3.0 aan een mozaïekbankje. Dit bankje komt te staan voor het nieuwe hospice van Proxima. In de video hieronder vertelt Monique over het lange proces en wat het project voor haar betekent.
