Wanneer mensen aan Pride denken, denken ze vaak aan een kleurrijke parade, muziek en feest. Toch begon Pride niet als een viering, maar als een protest voor gelijke rechten. De eerste Pride-evenementen ontstonden na de Stonewall-opstand in New York in 1969. Tijdens deze opstand kwamen bezoekers van de Stonewall Inn in verzet tegen politie-invallen en discriminatie. Dat moment wordt gezien als het begin van de moderne LHBTQIA+-emancipatiebeweging.
Een minder bekende kant van de geschiedenis is het belang van het bewaren van queer verhalen. Jarenlang werden de ervaringen van LHBTQIA+-personen nauwelijks vastgelegd. Daardoor zijn veel persoonlijke verhalen en gebeurtenissen verloren gegaan. Historici, archieven en projecten zoals Queer U Stories proberen deze geschiedenis opnieuw zichtbaar te maken. Door oude documenten, foto’s en persoonlijke verhalen te verzamelen, laten zij zien dat queer geschiedenis altijd onderdeel is geweest van de samenleving.
Ook in Nederland heeft Pride een bijzondere ontwikkeling doorgemaakt. Waar de eerste demonstraties vooral draaiden om gelijke rechten en acceptatie, is Pride uitgegroeid tot een evenement waar zowel wordt gevierd als stilgestaan bij de uitdagingen die er nog zijn. Hoewel de acceptatie van de LHBTQIA+-gemeenschap is toegenomen, krijgen veel mensen nog steeds te maken met discriminatie of voelen zij zich niet altijd veilig om zichzelf te zijn.
Juist daarom blijft het belangrijk om niet alleen vooruit te kijken, maar ook terug. Door de geschiedenis te kennen, begrijpen we beter waarom Pride bestaat en waarom zichtbaarheid nog steeds nodig is. De verhalen van mensen uit het verleden laten zien hoeveel er is veranderd, maar ook hoeveel werk er nog te doen is. Pride is daardoor niet alleen een viering van vrijheid, maar ook een herinnering aan de mensen die hebben gestreden voor de rechten die vandaag de dag vaak vanzelfsprekend lijken.
