Maarssen– De voorbereidingen voor de Sinterklaasintocht in Maarssen beginnen allang voordat de eerste pepernoten worden uitgedeeld. Al veertien jaar staat Arjan Kroon aan de top van de organisatie. Wat begon als een kleine club vrijwilligers, groeide uit tot een groots evenement met duizenden bezoekers. Toch blijft volgens hem één ding centraal staan: “Het moet een gezellig dorpsfeest blijven.’’

Van presentator naar voorzitter

Kroon rolde min of meer vanzelf in zijn rol als voorzitter. “Ik was eerst twee jaar presentator, mede-presentator eigenlijk. De toenmalige voorzitter zei op een gegeven moment: het is tijd dat ik het overdraag, en volgens mij ben jij daar geschikt voor. Dat leek me hartstikke leuk, een mooie uitdaging.”

In die beginjaren was de organisatie nog klein. “We werkten met z’n zessen en deden echt alles zelf. Van paperclips bestellen tot vlaggen regelen. Van klein naar groot, van pepernoot naar boot.”

Groei met behoud van sfeer

Hoewel de intocht inmiddels flink is gegroeid, wil Kroon het karakter bewaken. “Het moet geen groot commercieel feest worden. Dat hoeft ook niet. Maar in mijn beleving moest het wel groter en beter. Meer spektakel, meer beleving voor kinderen.”

Die groei zit vooral in de aankleding en activiteiten. “We hebben nu bijvoorbeeld een evenementenplein met een dansgroep, een dj, cadeaus en muziek. Ouders staan niet meer in de kou te wachten tot Sinterklaas eindelijk komt. Het is nu echt een totaalervaring.”

Een veld vol kinderen

Naast voorzitter is Kroon nog steeds actief als presentator. Dat is voor hem een van de hoogtepunten. “Als je op de trappen staat en je kijkt uit over zo’n veld met drieduizend mensen, waarvan de helft kinderen… dat is waanzinnig. Dan sta je daar liedjes te zingen en roep je: ‘Op wie staan wij hier te wachten?’ Dat moment, dat is echt het mooiste wat er is.”

Een nieuwe intocht zonder paard

Dit jaar krijgt de intocht een opvallende verandering: Sinterklaas komt niet met paard en koets, maar met een treintje. Volgens Kroon is dat geen reactie op maatschappelijke discussies, maar een bewuste keuze vanuit de organisatie.

“We zaten te brainstormen en dachten: we willen eens iets anders. En eerlijk gezegd, die koets gaf me altijd stress. Het blijft een dier, het kan schrikken. Ik zag ’s nachts al rampscenario’s voor me in die smalle straatjes.”

De keuze voor een treintje bleek niet eenvoudig. “Dat ding mag eigenlijk niet op de openbare weg, dus we hebben verkeersregelaars moeten regelen en allerlei vergunningen. Maar het is gelukt. Alleen… we houden het nog even stil voor de kinderen.”

Discussies horen erbij

Als voorzitter heeft Kroon de nodige discussies meegemaakt, van de Pietenkwestie tot nieuwe maatschappelijke ontwikkelingen. “Je krijgt altijd reacties. Mensen denken al snel dat je ergens in meegaat, terwijl wij vaak gewoon zelf ideeën hebben. Als we dat treintje niet hadden bedacht, was Sinterklaas gewoon met het paard gekomen.”

Voor iedereen een feestje

Een van de veranderingen waar Kroon trots op is, is de introductie van een glutenvrije Piet. “We kregen een mail van een ouder. Hun kind kon geen pepernoten eten en dat is natuurlijk heel vervelend. Toen hebben we dat meteen geregeld.”

Die Piet krijgt een eigen plek en aparte producten. “We zorgen dat alles goed gescheiden is. En we laten vooraf weten waar ouders moeten zijn. Dat blijven we doen, misschien zelfs uitbreiden.”

Vrijwilligerswerk onder druk

De organisatie is in de loop der jaren steeds intensiever geworden. “Vroeger begonnen we in juni en hadden we een paar vergaderingen. Nu ben je er het hele jaar mee bezig. Vooral door vergunningen en veiligheidseisen.”

Dat maakt het vrijwilligerswerk zwaarder. “Je doet dit naast je werk. Je moet echt gemotiveerd zijn. Soms denk je wel eens: waar zijn we mee bezig? Maar als je dan die kinderen ziet, dan weet je weer waarom.”

De kracht van een dorp

Volgens Kroon zit de kracht van de intocht ook in het dorpse karakter. “Iedereen kent elkaar. Je zit in de kroeg en zegt: kom op, sponsor even. Dat werkt. Mensen gunnen het elkaar.”

Hij benadrukt dat hij het niet alleen doet. “We organiseren dit met een team van elf mensen. Ik ben de aanvoerder, maar zonder hen is er geen intocht.”

Spanning en plezier

Met de intocht in zicht kijkt Kroon ernaar uit, maar ook met gezonde spanning. “We hebben nieuwe onderdelen, zoals het evenementenplein. Je weet pas achteraf of het echt werkt.”

Zijn aanpak is duidelijk: “We zorgen dat de basis goed staat, maar we timmeren het niet dicht. Soms gaat iets anders dan gepland. Nou, dan doen we het volgend jaar beter.”

En uiteindelijk draait alles om dat ene moment. “Als je daar staat en al die blije kindergezichten ziet, dan zegt iedereen tegen elkaar: dit is het waard.”