HENGELO – Afgelopen week lag een groot deel van Nederland plat door winterse omstandigheden. Door sneeuw en gladheid ontstonden lange files, vluchten werden geannuleerd en het openbaar vervoer was op veel plekken niet beschikbaar. Toch waren er ook mensen die probeerden het beste uit de situatie te halen. Zo bouwde Milan uit Hengelo een sneeuwpop van meer dan twee meter hoog in zijn voortuin.
Verveling
‘Ik zat eigenlijk de hele dag een beetje thuis en verveelde me stierlijk. Het had de hele dag hard gesneeuwd en al mijn lessen waren online, waardoor ik vooral achter mijn laptop zat en weinig afleiding had. Dat vond ik eerlijk gezegd behoorlijk saai en na een paar uur begon het me echt tegen te staan. Rond een uur of vier was voor mij de maat vol en besloot ik dat ik iets anders moest gaan doen om de dag nog een beetje leuk te maken. Ik heb toen mijn moeder en mijn broer gevraagd om mee naar buiten te gaan. Eigenlijk heb ik ze een beetje meegesleept, omdat ik het idee had dat we iets moesten doen met al die sneeuw. Zo zijn we begonnen met het rollen van de eerste sneeuwbal, al zag dat er in het begin nog niet echt veelbelovend uit. Het duurde namelijk behoorlijk lang voordat je zag dat die bal ook echt groter werd, waardoor je even het gevoel hebt dat je voor niets bezig bent.’
Het proces
‘Je begint eigenlijk heel simpel, met een kleine sneeuwbal, zoals je die normaal gesproken op iemand zou gooien. Die leg je op de grond en vervolgens ga je rollen. Vooral in het begin moest ik heel diep bukken om erbij te kunnen, en dat voelde ik al snel in mijn rug. Het eerste halfuur was echt het zwaarst. Je bent continu aan het bukken en duwen, terwijl het resultaat nog minimaal is. Op een gegeven moment begon de sneeuwbal zichtbaar te groeien en dat gaf me juist weer motivatie om door te gaan. Dan zie je waar je het voor doet. Wij hebben gelukkig een grote tuin met veel gras en dat scheelde enorm. Ik merkte al snel dat het op een stenen ondergrond echt niet werkte. Op een gegeven moment rolde ik de sneeuwbal heel even over de tegels en toen scheurde hij direct in tweeën. Dat was echt frustrerend en ik wilde eigenlijk stoppen en opnieuw naar binnen gaan. Mijn broer heeft me toen overtuigd om door te gaan. Hij had inmiddels ook al veel geholpen en vond dat we het moesten afmaken. Achteraf ben ik daar wel blij mee geweest.’
Het moeilijkste deel
‘Na ongeveer twee uur rollen had ik uiteindelijk twee enorme sneeuwballen gemaakt. Ze waren zo groot dat ze ook blaadjes en modder meenamen onder de sneeuw. Daardoor kregen ze een wat bruine kleur in plaats van wit, maar op dat moment maakte me dat eigenlijk niet zo veel meer uit. Het lastigste gedeelte moest toen nog komen: het op elkaar zetten van de sneeuwballen. We hebben eerst geprobeerd om de bovenste sneeuwbal met z’n drieën op te tillen, maar er zat echt geen beweging in. Toen kwam mijn moeder met een slim idee: een plank. We hebben de plank schuin tegen de onderste sneeuwbal gezet en probeerden de andere sneeuwbal er via die plank op te duwen. De eerste twee pogingen mislukten, omdat de sneeuwbal steeds weggleed. Dat was best spannend, want hij was zwaar en glad. De derde keer lukte het gelukkig wel. Met flink duwen kregen we de sneeuwbal eindelijk op zijn plek en was de sneeuwpop zo goed als af. Daarna hebben we er nog een hoofd op gezet en die versierd met kleine kerstballen, bierdopjes en een kaars. Toen we klaar waren, voelde het echt alsof we samen iets hadden neergezet.’
