UTRECHT- Afgelopen dinsdag, 6 januari was het Driekoningen oftewel een Christelijke feestdag die ook wel Epifanie wordt genoemd. Op deze dag wordt er stilgestaan bij de drie wijzen (Caspar, Melchior en Balthasar) die de pasgeboren Jezus vonden, doormiddel van het volgen van een ster. ‘Het is een feest voor alle mensen, voor de hele wereld’,’ volgens Pastor Schyns. Hij volgde in zijn leven de ster en het heeft hem veel opgeleverd. Deze dag betekent daarom ook zoveel voor Schyns en deelt daarom zijn verhaal, zodat anderen misschien ook geïnspireerd raken.
‘Ik ben een Limburgse priester die al sinds 1981 werkzaam is in het Aarsbisdom in Utrecht. De dag van Epifanie, de openbaring van de heren dus ook wel de Driekoningen genoemd is een speciale dag voor mij. Het heeft er namelijk voor gezorgd dat ik nu al 40 jaar priester ben. Ik werkte in 1981 in de kerkelijke gemeenschap van de Blijde Boodschap in Utrecht en ik was daar pastoraal werker. Dus dat houdt in dat je geen wijding hebt ontvangen. Ik zat toen toch te twijfelen om mij te laten wijden en officieel tot priester benoemd te worden. Daar moet je natuurlijk wel goed over nadenken, want dat is een levenskeuze. Net zoals dat je kiest voor het huwelijk. Met het priesterschap beloof je om celibatair te gaan leven. Dus dat je nooit gaat trouwen en geen seksuele relaties hebt. Nou en daar zat ik heel erg over.’
‘Uiteindelijk heb ik bekend gemaakt op de dag van de Driekoningen aan de mensen die in de kerk zaten dat ik me zou laten wijden. Dus dat ik priester wilde worden. Ik had dit een beetje verscholen achter de tekst, want er hoort een evangelie bij deze dag. In het evangelie en dat is een verhaal over het leven met een blijde boodschap. Daar werd in gezegd dat die wijzen uit het oosten een ster gingen volgen en toen heb ik die ster toegepast op mijn eigen leven. Hoe gaat die ster, heeft die mij door het leven heen geleid?’
‘Toen ik met de vraag zat of ik priester wilde worden zat ik aan het einde van mijn opleiding, de pastoraal theologie in Heerlen. Het eerste waar die ster in mijn leven bleef stilstaan was bij een huis voor verstandelijk beperkte. Daarom heb ik dus mijn vakantiewerk daar gedaan. Maar ook mijn stage en mijn scriptie geschreven. Dat was het eerste moment waar die ster bleef staan.’
‘Toen daarna ging die verder en toen kwam die in de blijde boodschap in Utrecht terecht. In die kerkelijke gemeenschap gingen daar ook steeds meer mensen een beroep op mij doen. Van ja, ik wil gaan trouwen, ik wil gedoopt worden en u moet het maar doen, want wij vinden u zo’n bijzonder persoon. Dus er werd gevraagd of ik de sacramenten, dus de heilige christelijke rituelen kon bedienen. Dus het kwam steeds dichterbij en toen heb ik dat dus bekendgemaakt. Ik kreeg een groot applaus in de kerk en ben inmiddels al 40 jaar priester. Afgelopen jaar heb ik daarom ook op 17 mei het feest gevierd in de kerk, met meer dan 200 mensen. De Epifanie heeft echt een persoonlijke betekenis en openbaring voor mij. De ster die we volgen in ons leven is dus wel echt heel belangrijk.’
