Israël en de Verenigde Staten zijn zaterdagochtend begonnen met een grootschalige aanval op Iran. Daarbij overleed Iran’s hoogste leider, ayatollah Ali Khamenei, aldus meerdere regeringsbronnen.

Volgens het VN-Handvest zijn er maar twee situaties waarin geweld is toegestaan: met toestemming van de VN-Veiligheidsraad of uit zelfverdediging. Bij de aanvallen van vorig weekend was er geen toestemming van de Veiligheidsraad. En ook al beroept Israël zich meestal op zelfverdediging, was het deze keer ook maar de vraag of dit het geval was omdat preventieve zelfverdediging juridisch lastig is te beargumenteren. Het is dus bekend dat deze aanvallen lastig zijn om te verdedigen. In de ogen van internationaal recht lijkt het er niet op dat dit de VS tegenhoudt. Anastasiia Liulina, onderzoeker in internationaal recht en strafrecht aan de Rijksuniversiteit Groningen: ‘Er bestaat geen echte handhavingsmechanismen in het internationaal recht. De Veiligheidsraad beslist over vrede en veiligheid, maar die raakt vaak geblokkeerd door veto’s van permanente leden zoals Rusland of China. Daardoor blijft het vaak bij resoluties zonder echte gevolgen.’

Het gevoel dat de VS als wereldpolitie spelen vindt Liulina ook begrijpelijk, ‘het probleem ligt vooral bij het systeem. De VN werkt niet effectief. Het huidige model voor internationale veiligheid functioneert onvoldoende. Zolang dat zo blijft, zullen machtige landen zelfstandig optreden.’ Het Internationaal Strafhof werkt op basis van het Internationaal Strafhof en het Statuut van Rome. Alleen landen die dat verdrag hebben ondertekend, erkennen de rechtsmacht van het hof. De Verenigde Staten ondertekenden onder andere niet net zoals Israël en Iran en erkennen het verdrag dus niet.

Aangezien Amerika geen ondertekenaar is van dit verdrag is het gevolg dat Amerika niet makkelijke tot de orde geroepen kan worden door de internationale gemeenschap. Iets waar Trump dus gebruik van maakt.\