Woerden – Op 8 en 9 mei vond de zevende editie van de 24 uur van Woerden plaats. Bij de 24 uur van Woerden lopen verschillende groepen mensen 24 uur lang in een estafette rondjes door en rondom het Westdampark om zo geld in te zamelen voor het Samen Sterk Huis en het Prinses Máxima Centrum. Deze editie bracht een totaalbedrag op van €108000 waarvan €59000 voor het Samen Sterk Huis en €49000 voor het Prinses Máxima Centrum.

Het moment dat je het terrein van het westdampark oploopt word je direct gegroet door een aantal vrijwilligers in witte shirts met daarop een lichtblauwe opdruk waarop staat ‘crew’. Naast de vrijwilligers staat een grote zilveren camper met een bord eraan opgehangen waarop staat ‘informatie’. In de camper zitten nog twee vrijwilligers die je al vrolijk lachend begroeten en vragen of ze je ergens mee kunnen helpen. ‘mocht je vragen hebben kom dan vooral naar ons toe wij helpen jullie graag.’ Zegt een vrijwilliger.

Als je langs de camper loopt staat daar een grote tent zonder zijkanten. In de tent zijn pallets op het gras gelegd als een soort vloer. Op de pallet vloer stonden allemaal tafels en banken waar je aan kon zitten. In de tent zaten allemaal mensen die niet meededen aan de 24 uur van woerden, maar wel kwamen kijken of familie en vrienden kwamen aanmoedigen. Er werd veel gepraat en vooral gelachen.

Boven het gelach uit hoorde je muziek. Op het terrein stond een podium waar livemuziek werd gemaakt. Er stond nu een man die allerlei oude volksliedjes aan het zingen was. Hij probeerde mensen mee te laten zingen, maar dat lukte niet, want er stond niemand om het podium heen. Je zag op de zanger zijn gezicht duidelijk dat hij niet zo goed wist wat hij er mee aan moest.

De reden dar niemand om het podium heen stond was, omdat ze allemaal langs de hekken van de wandelroute stonden te juichen voor alle wandelaars. Het publiek varieerde enorm. Je zag een hele boel opa’s, oma’s, vaders, moeders en kinderen. Allemaal kijkend naar waar het deze 24 uur om draaide: de wandelaars. Sommige wandelaars liepen alleen en sommige in een groep, maar één ding hadden ze allemaal gemeen. Allemaal droegen ze een kledingstuk met daarop hu team naam. Sommigen mensen dragen jassen en andere een T-shirt met een eigen logo.

Als een van de lopers klaar is lopen ze naar de achterkant van het terrein. Hier staan allemaal tenten met nog meer mensen. Sommige mensen gaan rustig zitten terwijl andere een praatje maken. Als je over het terrein met tenten loopt zie je op sommige punten tafeltjes staan met daarop allerlei verschillende spulletjes zoals armbanden die je kunt kopen. Ook staan er op de tafeltjes bordjes met waar het geld naartoe zal gaan. Het zijn allemaal goede doelen die de teams individueel ook nog eens steunen.

Als je dan weer terugloopt richting het midden van het terrein hoor je dat de muziek gestopt is. Ondertussen staat er namelijk een vrijwilliger te praten met een vrouw die haar zoontje is verloren aan kanker en hier over verteld. Er staat ondertussen wel een publiek om her podium heen dat aandachtig luistert. In het publiek is ondertussen een droevige, maar hoopvolle sfeer ontstaan. De vrouw verteld namelijk hoe sterk haar zoontje wel niet was en dat ondanks alles waar hij doorheen ging hij altijd bleef lachen. Na het gesprek kondigt de man op het podium aan ‘vanavond om 22:00 zal de heldenronde plaatsvinden. We laten dan allemaal een lantaarn oplichten om zo iedereen die we zijn verloren aan deze vreselijke ziekte te herdenken.’