ZEIST- Deze week gaan de tennismaatjes bij TV Griffensteyn niet alleen tennissen maar hebben ze ook een gezellige kerstlunch. Arthur Tutein is de organisator van tennismaatjes en verteld dat mensen met dementie veel hebben aan lichamelijke beweging.
‘De organisatie loopt heel erg goed. Vier jaar geleden zijn we gestart met het idee dat er mensen waren, jong dementerenden, met dementie die eigenlijk heel vaak mogen knutselen, de krant lezen of een kleine wandeling maken. Terwijl bewegen voor mensen met dementie heel goed is, want die hersenen moeten continu geprikkeld worden. Het is vooral belangrijk om de verbinding tussen de linker en de rechter hersenhelft te prikkelen. Ik hoorde op een gegeven moment van een initiatief in Weesp waar ze tennisten met mensen met dementie, met Parkinson, et cetera. Die woonden naast een verpleeghuis en haalden daar de mensen uit die daar mee gingen spelen. Toen dacht ik, dat kunnen wij hier ook organiseren. Dus ik ben met het bestuur van deze club gaan praten, die zeiden ‘dit vinden we een hartstikke mooi idee, je krijgt de banen voor niks en wij schenken de koffie en de thee. Binnen de kortste keren had ik een grote groep vrijwilligers hier van deze club en we hebben ook mensen die helemaal geen lid bij ons zijn maar die zich toch via de krant meestal gemeld hebben als vrijwilliger. Dat zijn dus nu 28 vrijwilligers. We hebben op dit moment 15 deelnemers waarvan er dus vandaag 10 zijn om te spelen. Twee spelen vandaag niet maar kwamen wel koffie drinken en taart eten en dergelijke. De anderen zijn of op vakantie of voelen zich niet goed, want je weet nooit wat er gebeurt. Mensen die dementie hebben, die kunnen in hun tenniskleren staan bij de voordeur en dan zeggen, ik ga niet mee. Dus daar houden we rekening mee.’
‘Voor de deelnemers is het heel belangrijk omdat deelnemers natuurlijk altijd ergens gewerkt hebben. Ze mogen niet meer werken of ze kunnen niet meer werken. Ze hebben vrienden en vriendengroepen, maar soms vallen die gewoon uit elkaar. Omdat het soms best lastig kan zijn om met mensen met dementie om te gaan. En als ze dan hier komen, dan komen ze tussen een groep van gelijkgestemden, om het zo maar te noemen, die elkaar er niet op aankijken dat ze een woord niet meer weten. Of dat je misschien niet meer weet waar je racket is. Dus eigenlijk bouwen ze hier een soort nieuwe vriendengroep op. Dat merk je ook altijd als ze hier binnenkomen, dan is het echt gezellig. Hier ken ik de mensen en hier voel ik me thuis. Het is sociaal heel belangrijk.’
Mylan Schneider heeft een audio-reportage gemaakt over tennissen met dementie en hoe belangrijk dit is voor de mensen met deze ziekte.
