ZEIST – Ondanks de vele regen die afgelopen dagen de lucht grijs kleurde, zat de sfeer er voor de avondvierdaagse in Zeist er goed in. Elk jaar doen er weer ongeveer 4000 mensen mee. Hoe kan het dat de avondvierdaagse zo populair blijft?

Nadat er een flinke hoosbui is geweest, breekt de zon zachtjes door de wolken. Langzaam drogen de natte stoeptegels weer op. Dezelfde stoeptegels waar op de Montessorischool zich verzameld voor het defilé van de avondvierdaagse. Zij lopen voorop en openen de stoet van fanfarebands en basisscholen. Waar het defilé zorgt voor veel vreugde merk je bij de bovenbouw van de montessorischool ook wat droevigheid. Hun juffrouw is in de week voor de avondvierdaagse onverwachts overleden. Als eerbetoon lopen alle leerlingen van de bovenbouw daarom met een rouwband om.

Vrijwilligers onmisbaar

Langs de route staan tientallen vrijwilligers om alles in goede banen te leiden. Eén van hen is verkeersregelaar Nine Renes, zij is via familie en vrienden betrokken geraakt bij de organisatie. “Mijn vriend deed al aan verkeersregeling en mijn schoonfamilie zit in de organisatie. Zo ben ik er een beetje ingerold en ben ik blijven hangen omdat ik het leuk vond,” vertelt zij. Zelf liep Nine vroeger alle acht jaar van de basisschool mee met de Avondvierdaagse. Wat ze het mooiste vindt aan de wandelweek, is de saamhorigheid. “Gewoon het met elkaar doen. Die gezelligheid met z’n allen.” Volgens haar zijn vrijwilligers onmisbaar voor het evenement. “Alle verkeersregelaars zijn hier vrijwilliger. Zonder vrijwilligers is er geen Avondvierdaagse.”

Traditie

Terwijl de kinderen in een lange stoet voorbijlopen, staan de ouders langs te kant. De meeste zijn gezellig aan het kletsen met hun buurman of buurvrouw, maar allen staan ze ook met een oplettend oog te kijken of hun kind langs komt lopen. Hier er daar wordt er snoep geregen aan een lint om de nek van de kinderen heen gehangen. Niet alleen ouders zijn aanwezig om de kinderen aan te moedigen, ook de supermarkt die langs de route van het defilé ligt deelt tasjes uit als aanmoediging voor de kinderen.
Voor veel gezinnen is de Avondvierdaagse inmiddels een vaste traditie geworden. Langs de route staat een vader zijn dochter aan te moedigen. Voor Peter zijn dochter is het waarschijnlijk de laatste keer dat ze meeloopt, omdat ze na de zomer naar de middelbare school gaat. “Ze doet met de hele klas mee en vindt het vooral gezellig met haar vriendinnen,” vertelt hij. “Ik deed vroeger zelf ook mee. Het hoort er gewoon een beetje bij.” Volgens hem is dat ook de reden waarom de Avondvierdaagse ieder jaar zoveel deelnemers trekt. “Ik denk dat mensen het leuk vinden om samen iets te doen. Voor de gezelligheid, maar ook het sportieve gedeelte. Even niet achter een scherm zitten.”

Verbinding tussen generaties

Niet alleen ouders staan langs de route. Ook opa’s en oma’s moedigen hun kleinkinderen enthousiast aan. Eén van hen is Jan Bos. Hij is speciaal gekomen om zijn twee kleinzoons te zien binnenkomen. Zelf liep hij vroeger in de Avondvierdaagse in Den Haag mee en nam hij zelfs deel aan langere wandeltochten. “Toen kon dat allemaal nog,” lacht hij. Voor hem draait de Avondvierdaagse vooral om de verbinding tussen kinderen. “Het is gewoon verbinding tussen de kinderen en dat is heel belangrijk.” Hij ziet de wandelweek als een traditie die al generaties meegaat. “Het is een mooie traditie. Iedereen loopt hier vrolijk rond. Vroeger gaf je snoep aan de wandelaars, nu geven we ze een kaartje waarmee ze zelf een ijsje kunnen halen.”

Meer dan alleen wandelen

Met honderden deelnemers, fanfaremuziek en toeschouwers langs de kant blijft de Avondvierdaagse een van de grootste jaarlijkse evenementen van Zeist. De combinatie van beweging, gezelligheid en traditie zorgt ervoor dat het evenement al tientallen jaren populair blijft. Maar tussen alle vlaggen, muziek en feestelijkheden is er dit jaar ook ruimte voor bezinning. Terwijl de leerlingen van de Montessorischool met hun zwarte rouwbanden voorbijtrekken, wordt duidelijk dat de Avondvierdaagse niet alleen draait om het behalen van een medaille. Voor veel deelnemers en toeschouwers gaat het vooral om samen zijn. Juist in momenten van vreugde én verdriet.