De geur van verschroeid hout en industrieel materiaal vult de ruimte van het FabLab binnen de Krachtfabriek. Tijdens de wekelijkse open inloop veranderen vrijwilligers ingewikkelde technische vragen in begrijpbare oplossingen voor jong en oud. Hier staat persoonlijke aandacht centraal, want volgens de organisatie heeft iedereen een creatief brein, dat soms slechts een klein steuntje in de rug nodig heeft.

Bij binnenkomst in het FabLab valt direct de specifieke geur op: een mix van lasersnijwerk en metaalbewerking. De sfeer in de werkplaats is rustig en intiem. Verspreid door de ruimte staan kunstwerken van hout en metaal, terwijl de muren behangen zijn met foto’s van eerdere projecten. Het meubilair is grotendeels zelfgemaakt, zoals de opvallende houten stoel met gaten die direct de aandacht trekt van twee jonge bezoekers. Tot hun grote verbazing blijkt de artistieke stoel stevig genoeg om op te zitten.

Wereldwijd concept Het FabLab is niet zomaar een lokale hobbyclub; het maakt deel uit van een wereldwijd netwerk dat zijn oorsprong vindt in de Verenigde Staten. De filosofie: met een paar standaardapparaten kun je vrijwel alles maken. Mocht een machine niet bestaan, dan bouw je een machine die het werk wél kan doen. Een strikte voorwaarde om de naam ‘FabLab’ te mogen dragen, is dat de organisatie een open inloop moet faciliteren. Dit vond gebeurde voorheen in de bibliotheek maar de locatie is veranderd, omdat het in de bibliotheek ‘veranderde in een kinderopvang waar ouders even hun kinderen achter konden laten’.

Een nieuwe deelnemer kreeg veel persoonlijke aandacht van de expert, voor de deelnemer is de wereld van lasersnijden en 3D-printen nog volledig nieuw. Terwijl hij aandachtig kijkt naar de demonstraties, legt hij uit waarom hij hier is: ‘Ik word hier heel goed geholpen met mijn vragen. Juist die persoonlijke aandacht is voor mij een belangrijke rol gaan spelen in mijn nieuwe hobby.’ Die mening wordt gedeeld door de vrijwilliger, die al ruim twaalf jaar actief is in dit vakgebied. Voor hem draait het niet om geld verdienen, maar om de passie voor het vak. ‘Wij vinden het simpelweg leuk om te doen’.

Vervolgens komt er een moeder met haar kinderen de werkplaats binnen gelopen met een bijzonder verzoek. Haar zoon is een speelfiguurtje kwijt van een oude editie van een spel dat niet meer te bestellen is. De moeder geeft nadat ze de vraag stelt vrijwel meteen al aan dat ze niet verwacht dat ze geholpen zouden kunnen worden of dat het heel moeilijk zou, maar de vrijwilliger reageert direct enthousiast en gaat gelijk aan de slag met het verzoek. Terwijl de kinderen met volledige aandacht toekijken, zoekt hij online naar het juiste model wat hij tot de verbazing van de moeder in enkele seconden tevoorschijn weet te halen en start hij de 3D-printer. Laagje voor laagje verschijnt het ontbrekende figuurtje uit het niets.

Om de apparatuur te kunnen onderhouden en de inloop betaalbaar te houden, werkt het Lab op basis van een flexibele prijsstelling per vraag. Het doel blijft echter altijd hetzelfde: een plek bieden waar mensen mogen proberen, fouten mogen maken en vooral mogen leren van het proces. De vrijwilliger geeft aan dat dit hem ook het meeste genot brengt.

Bekijk hieronder het portret over Harry  gemaakt door Luuk Sebel: