DE MEERN – In de Schalm zitten ongeveer dertig ouderen samen kaartspelletjes te spelen. Ze zijn verdeeld in groepjes van vier en gooien om de beurt een kaart op tafel. Op de eerste zaterdag van juni is er in De Meern een klaverjas marathon waar vanaf 10.00 uur tot 17.00 uur gekaart wordt.
Henk van der Aar, een van de oprichters van Comité Vleuten-De Meern, zit ook aan een tafel. Terwijl de kaarten worden uitgedeeld, maakt hij een grapje tegen zijn teamgenoot die daar lachend op reageert. Het comité bestaat sinds 2018 en organiseert verschillende activiteiten en uitjes om ouderen uit hun huis te krijgen en in contact te brengen met elkaar. ‘Toen ik in 2010 met pensioen ging ben ik met mijn vrouw een kaartclub begonnen. Dat beviel erg goed en toen mijn vrouw met pensioen ging hebben we besloten om activiteiten te blijven organiseren. Dat is nu Comité Vleuten-De Meern’, vertelt Van der Aar.
Terwijl de zaal redelijk vol lijkt te zitten valt dat volgens Van der Aar best mee. ‘Bij sommige uitjes hebben we wel tussen de zestig en negentig deelnemers. Het ligt er heel erg aan waar de interesse ligt voor de ouderen’. Het comité heeft nooit advertenties geplaatst deelt Van der Aar. ‘Dat werkt ook helemaal niet om ouderen te bereiken’. Wel hebben ze een nieuwsbrief waar verslag in wordt gedaan van de activiteiten. Verder krijgen ze vooral nieuwe leden door mond op mond reclame.
Wanneer bij alle tafels hun ronde voorbij is gaat er een dienblad met zilveren fiches rond met daarop een zwart of rood nummer van een tot en met zeven. Tussen het lachen en kletsen door pakken mensen een fiche en lopen naar een andere tafel toe. ‘Opstaan jij. Kijk, ik moet hier nu zitten’, zegt een vouw lachend terwijl ze haar fiche laat zien. De man die nog druk in gesprek was staat op, pakt ook en fiche en loopt dan naar zijn nieuwe plek. Wanneer iedereen in zijn nieuwe team zit wordt het weer stiller en geconcentreerd worden de kaarten onderverdeelt.
Om 13.00 uur is er tijd voor lunch. Terwijl de soep word ingeschonken en de kroketten op witte bolletjes worden gelegd beginnen de gesprekken weer. ‘Nou ik heb er nog maar één gewonnen’, zegt een vrouw verontwaardigd tegen een van haar vriendinnen. Theodorus van Kats is net klaar met eten wanneer hij vertelt dat hij al langere tijd deelneemt aan de kaartavonden in de Schalm. Elke donderdag organiseert Comité Vleuten-De Meern een klaverjasavond. ‘Als kleine jongen heb ik al klaverjassen geleerd. We speelden het vaak met het hele gezin’, deelt Van Kats. Het Comité heeft nu al ruim 300 deelnemers en ook de klaverjasavonden zijn populair. ‘Op de donderdagavond is het hier een stuk drukker dan dat het nu is’, vertelt Van der Aar. Dat merkt Van Kats ook, hij ziet dat er vaak nieuwe ouderen bij komen en de avonden hebben ervoor gezorgd dat hij meer nieuwe mensen heeft leren kennen. Hij geeft zijn buurman een por terwijl hij zegt ‘Het is wel leuk om soms wat meer mensen te zien, maar ik doe natuurlijk altijd mee om te winnen’.
Van der Aar heeft ook van jongs af aan al geklaverjast. ‘Toen ik 12 jaar was speelden mijn grootouders het al, maar ik wist niet hoe het moest. Ze hadden thuis een hele grote oude linnenkast met een spiegel. Dus toen mijn neef me uitnodigde om een keer mee te doen, kon ik via de spiegel een kaart aanwijzen en dan knikte hij ja of nee. Niemand had het gelukkig door, maar zo heb ik klaverjassen geleerd’, vertelt Van der Aar. Valsspelen zal hier in de Schalm zeker niet lukken, want iedereen is goed gefocust op wat er op tafel gebeurt. Wanneer een man de stapel kaarten van tafel wil pakken houden twee vrouwen hem tegen. ‘Maar ik dacht dat die voor mij was’, zegt hij verbaasd. ‘Nee! Nee! Helemaal niet’, verbeteren de vrouwen hem terwijl ze de stapel van hem overnemen.
