De Meern – Afgelopen weekend was het zover, Verknipt Festival 2026. Een technofestival dat dit jaar voor de achtste keer plaatsvond aan de Strijkviertelplas. Duizenden bezoekers komen daar om de komende uren hun zorgen achterwege te laten en op te gaan in de muziek, maar achter deze festivalgangers staat de EHBO klaar om te helpen wanneer dat nodig is.

De zon komt door boven Strijkviertel en de harde dreunen van Verknipt zijn door de hele omgeving te horen. Bezoekers duwen met moeite hun spullen in de kluisjes, doen hun oordoppen in en volgen over het asfaltpad de muziek richting het festivalterrein. Tussen de duizenden bezoekers staat ook Emily Vermeulen uit Vleuten, voor haar is Verknipt een festival waar ze ieder jaar opnieuw naar uitkijkt. ‘Het is gewoon dat je weet dat je het de komende uren superleuk gaat hebben’, zegt Vermeulen.

Rond de plas zijn verschillende podiums verspreid waar dj’s de harde muziek door de speakers laten klinken. Inmiddels staat Vermeulen voor de vierde keer op het festival. De harde muziek is voor haar niet de enige reden om elk jaar terug te komen. ‘Ik kom voor mijn vrienden en de gezelligheid,’ verteld Vermeulen. Voor Vermeulen voelt Verknipt anders dan andere festivals. ‘Het voelt een beetje als een thuiswedstrijd. Ik ben hier opgegroeid, dus ik weet van tevoren al dat ik veel bekende mensen ga tegenkomen.’ Overal komen voeten van de vloer, gaan handen de lucht in en omhelzen mensen elkaar. Tussen alle muziek, lichten en dansende mensen lijkt de rest van de wereld voor even stil te staan.

Opletten terwijl anderen loslaten
Vrienden lopen met de armen in elkaar, huppelen door de menigte en tikken elkaar lachend aan. ‘Ik heb er zo veel zin in!’ De eerste flesjes water worden gekocht en langzaam verdwijnen de bezoekers in de rijen voor de felroze dixies. Terwijl bezoekers vooral bezig zijn met vrienden, muziek en genieten van het moment, kijkt de EHBO met andere ogen naar hetzelfde festivalterrein. Achter een zorgeloze festivaldag zit namelijk ook een kant waar veel bezoekers weinig van meekrijgen.

Voor EHBO’er Mandy Burgwal ziet zo’n dag er daarom heel anders uit. Tussen de harde muziek en alle bezoekers kijkt zij juist waar hulp nodig is. ‘Je moet eigenlijk op bijna elke situatie voorbereid zijn’, vertelt Burgwal. Burgwal werkt als EHBO’er op verschillende evenementen en festivals. Volgens haar wordt er bij hulpverlening op festivals vaak gedacht aan heftige situaties, maar dat is lang niet altijd zo. Van een wondje tot iemand die zich even niet goed voelt, de EHBO krijgt van alles voorbij. ‘De meeste gevallen zijn eigenlijk gewoon pleisters en schaafwonden.’

Toch vindt Burgwal het belangrijk dat bezoekers altijd naar de EHBO stappen wanneer ze twijfelen. Ook wanneer achteraf blijkt dat er weinig aan de hand is. ‘Ik heb liever dat iemand vijf keer te veel komt dan één keer te weinig.’

Pauze tussen het dansen
Niet iedereen staat de hele dag vooraan bij een podium. Verderop op het festivalterrein is de muziek namelijk nog steeds te horen. Langs het water hangen rijen met hangmatten, bijna allemaal gevuld met festivalgangers die even pauze nemen. Ook het grasveld erachter ligt vol met bezoekers. De één kriebelt door iemands haar, terwijl anderen op hun rug naar de lucht kijken. Ook Vermeulen en haar vriendengroep zoeken soms bewust de rust op. ‘Als iemand zegt dat die even wil zitten of uit de menigte wil, dan doen we dat ook echt’, zegt Vermeulen.

Volgens Burgwal zijn het juist dat soort kleine dingen die kunnen helpen tijdens een lange festivaldag. Goed eten voordat je vertrekt, op elkaar letten of weten waar de EHBO-post staat kan volgens haar al verschil maken. ‘Als er iets is, weet je meteen waar je iemand naartoe kan sturen.’ Juist door vooraf een paar kleine dingen te regelen, kunnen bezoekers daarna doen waarvoor ze kwamen. ‘Doe van tevoren gewoon een beetje je research en geniet daarna gewoon van je festival.’

Nog een laatste keer
Wanneer de avond valt, komt Verknipt langzaam richting het einde. De bezoekers verzamelen zich nog één keer voor de laatste show. De lichten knipperen, telefoons gaan omhoog en het vuurwerk schiet boven Strijkviertel de lucht in. De harde muziek klinkt nog één keer door de speakers en overal gaan handen omhoog. Voor Vermeulen is dat precies het moment waar een festival om draait. ‘Je bent gewoon even helemaal weg van alles en geniet van het moment.’