Leidsche Rijn

Selecteer Pagina

Hittegolf vraagt voor extra aandacht in verzorgingshuizen

Hittegolf vraagt voor extra aandacht in verzorgingshuizen

De zon brandt op de tegels van de binnentuin. Achter de ramen blijven de gordijnen gesloten en op de gangen klinkt het constante gezoem van ventilatoren. Terwijl Nederland zucht onder een hittegolf, draait het leven in verzorgingshuis Bloezem op een lager tempo. Voor bewoners en verzorgenden betekenen de hoge temperaturen vooral: veel drinken, rust nemen en goed op elkaar letten.

Normaal gesproken zitten bewoners rond deze tijd van de dag buiten op het terras. Nu staan de meeste stoelen leeg. Alleen onder een grote parasol zitten enkele bewoners in de schaduw. Binnen is het merkbaar drukker. In de gezamenlijke ruimte worden glazen water uitgedeeld en staan kannen met limonade klaar op tafel.

Een verzorgende loopt langs de bewoners en vraagt of iedereen genoeg heeft gedronken. Op verschillende tafeltjes liggen natte doekjes die voor verkoeling moeten zorgen. Buiten loopt de temperatuur richting de 35 graden, maar binnen proberen medewerkers de warmte zoveel mogelijk buiten te houden.

Extra rondes
Voor verzorgende Marieke zijn dit dagen waarop extra alertheid nodig is. Waar bewoners normaal gesproken redelijk zelfstandig hun dag doorbrengen, vraagt de hitte nu meer aandacht.

“Je merkt dat bewoners sneller moe zijn,” vertelt ze. “Sommigen hebben minder dorstgevoel en drinken daardoor te weinig. Daarom lopen we vaker langs en bieden we regelmatig iets te drinken aan.”

Op de gangen is te zien dat het dagelijkse ritme iets is aangepast. Activiteiten die normaal buiten plaatsvinden, zijn naar binnen verplaatst. De deuren naar de zonnige kant van het gebouw blijven zoveel mogelijk gesloten.

“Wij kijken goed hoe bewoners zich voelen,” zegt Marieke. “Als iemand wat duizelig wordt of erg vermoeid oogt, dan houden we dat extra in de gaten.”

Rustiger tempo
Aan een tafel bij het raam zit de 84-jarige Jan. Voor hem staat een groot glas water. Naast zijn stoel draait een kleine ventilator. Af en toe kijkt hij naar buiten, waar de zon fel op de bestrating schijnt.

“Vroeger werkte ik in de bouw,” vertelt hij. “Dan stond je de hele dag buiten. Warme dagen waren er toen ook, maar nu merk ik dat ik er anders mee om moet gaan.”

Volgens Jan is het vooral belangrijk om het rustig aan te doen.

“Je leert vanzelf dat je niet alles op hetzelfde tempo kunt blijven doen. Ik blijf binnen als het te warm wordt en probeer genoeg te drinken.”

Ondanks de hitte probeert hij zijn dagelijkse routine zoveel mogelijk vast te houden. Als de temperatuur later op de avond wat zakt, maakt hij vaak nog een korte wandeling.

“Dan is het buiten een stuk aangenamer. Overdag zoek ik liever de schaduw op.”

Kwetsbare groep
Voor ouderen kunnen hoge temperaturen extra belastend zijn. Naarmate mensen ouder worden, werkt het natuurlijke systeem waarmee het lichaam afkoelt minder goed. Daarnaast gebruiken veel ouderen medicijnen die invloed kunnen hebben op de vochtbalans.

Dat merkt ook het personeel, daarom worden tijdens warme dagen extra controles uitgevoerd. Niet alleen in de gemeenschappelijke ruimtes, maar ook op de kamers van bewoners.

In een van de gangen staat een kar met flessen water. Medewerkers vullen gedurende de dag glazen bij en herinneren bewoners eraan om te drinken. Op verschillende deuren hangen briefjes met aandachtspunten voor personeel en bezoekers.

“Het zijn vaak kleine dingen die het verschil maken,” zegt Marieke. “Even vragen hoe het gaat, een glas water aanbieden of iemand helpen naar een koelere ruimte.”

Samen de warmte door
Aan het einde van de middag is de ergste hitte nog niet verdwenen, maar de sfeer in de gezamenlijke ruimte blijft ontspannen. Een groep bewoners speelt een kaartspel terwijl anderen rustig een krant lezen. Op tafel staan schalen met fruit en glazen water.

Buiten bewegen de bladeren van de bomen nauwelijks. De warmte hangt nog steeds boven het terrein. Binnen proberen bewoners en medewerkers er samen het beste van te maken.

Jan neemt een slok van zijn water en kijkt opnieuw naar buiten.

“Je kunt er niet veel aan veranderen,” zegt hij met een glimlach. “Dan moet je je maar aanpassen.”

Voor verzorgingshuizen zoals Bloezem zit daar misschien wel de grootste uitdaging van een hittegolf. Niet alleen verkoeling bieden, maar vooral zorgen dat bewoners zich veilig en comfortabel blijven voelen. En dat vraagt soms niet om grote maatregelen, maar om iets eenvoudigs als een extra glas water, een gesloten gordijn of een medewerker die even vraagt hoe het gaat.

 

Over de auteur

Nikki Haaima

Mijn naam is Nikki Haaima (23) en ik studeer Journalistiek aan de Hogeschool Utrecht. Hiervoor heb ik havo gedaan en heb ik gestudeerd aan Hogeschool Inholland in Haarlem. Mijn grootste interesse ligt bij reizen en het buitenland, maar op dit moment richt ik me vooral op het schrijven over evenementen en lokale gebeurtenissen in Leidsche Rijn, Vleuten en de Meern.