Het is de 25e zomer in de wereldgeschiedenis dat er een huwelijk kan worden aangegaan door personen van hetzelfde geslacht en dat wordt dit jaar gevierd in Amsterdam, de stad waar het eerste homohuwelijk 25 jaar geleden plaatsvond. Terugkijkend naar de afgelopen vijftien tot 20 jaar is te zien dat de acceptatie van homoseksualiteit en biseksualiteit in Nederland is gegroeid, zo bleek uit onderzoek van het Sociaal en Cultureel Planbureau. Toch zijn er nog altijd omgevingen waarin er veel wordt gespot met homoseksualiteit, zo ook in de sport. 

Een van de instituten die actief onderzoek doet naar de ontwikkelingen in gender en inclusiviteit in de sport is het Mulier Instituut uit Utrecht. Uit hun recentste onderzoek van 2022 bleek dat 86% van de verenigingssporters het geen probleem vond als een medesporter aangaf homoseksueel te zijn. Kijkend naar het totaal aantal mannelijke teamsporters bleek dat 84% er geen erg in heeft als een teamgenoot homoseksueel is. Hoewel de acceptatie wordt vertaald in hoge percentages, blijken er nog wel grote verschillen te zitten per sport. Hierbij is de voetbalwereld de negatieve blikvanger. In het onderzoek wordt aangegeven dat bij bijna 50% van de voetbalverenigingen in Nederland homonegativiteit wel eens voorkomt.

Een organisatie die opkomt voor onder andere de acceptatie van homoseksualiteit in de sport is de John Blankensteinfoundation. Volgens bestuurslid en ANP sportredacteur Thijs Smeenk is homoseksualiteit vooral in de voetbalwereld nog altijd een taboe. “Dat heeft toch te maken met de kleedkamercultuur. Met name mannelijke voetballers zijn vaak macho’s die toch spreken over vrouwen en meiden in de kleedkamer en op het veld gaat het om de sterkste. Als iemand dan wat zachter of minder sterk is wordt diegene al gauw negatief neergezet als een ‘homo’ “,  stelt Thijs. Zelf is hij op zijn zestiende gestopt met voetballen, omdat hij niet mee kon praten met de ‘macho’s’ en ook de angst had niet geaccepteerd te worden. Hoewel er volgens het Mulier Instituut met name bij voetbalverenigingen een expliciet beleid is gericht op het tegengaan van discriminatie naar seksuele voorkeur, ziet Thijs nog weinig verandering. “Helaas zien we de acceptatie van homoseksualiteit niet toenemen, terwijl de homonegativiteit dat wel doet. We spreken met veel homoseksuele profvoetballers in Nederland die vanwege de achterban in de voetbalwereld niet openlijk uit de kast durven te komen en wat betreft de toekomst zie ik een positieve verandering niet zo snel komen”, voegt Thijs er aan toe.