De positie van Pedro Sánchez is in Spanje allesbehalve stabiel. Waar hij zich internationaal profileert als een zelfverzekerde en principiële leider, ligt hij in eigen land voortdurend onder vuur. Dat heeft minder te maken met de prestaties van het land onder zijn regering, en des te meer te maken met de politieke prijs die hij betaalt om aan de macht te blijven.

Die prijs zit hem volgens Spaanse journalist Lluís Freixes vooral in zijn samenwerkingen. ‘In de eerste plaats omdat hij ervoor koos samen te werken met partijen die voor zijn socialistische achterban (PSOE) erg ongemakkelijk zijn.’ Het gaat daarbij om deals met separatistische regionale partijen als Esquerra Republicana de Catalunya, PNV en EH Bildu.

Hoewel zulke samenwerkingen in regio’s als Catalonië of het Baskenland relatief normaal zijn, ligt dat in de rest van Spanje anders. ‘Samenwerken met separatistische partijen als Esquerra Republicana, de PNV, maar ook Bildu is in die regio’s zelf niet per se problematisch, maar in gebieden zoals Madrid, Castilië of Andalusië wordt dat juist zwaar afgestraft, omdat men vindt dat je deze partijen niet kunt vertrouwen met het bestuur van het hele land.’

Opvallend is dat ondanks de kritiek er weinig valt aan te merken op de Spaanse economie sinds Sánchez aan de macht is. ‘Er zijn geen economische cijfers waarop hij afgerekend kan worden. Sterker nog, je zou bijna het tegenovergestelde kunnen zeggen.’ Spanje groeit de afgelopen jaren economisch gezien sterker dan de rest van Europa. Dat maakt het lastig om hem op zijn politieke beleid aan te vallen.

Toch blijft de onrust groot. ‘Natuurlijk zijn er nog steeds veel problemen, zoals structurele armoede, problemen op de woningmarkt en migratiekwesties.’ Maar volgens Freixes drukken vooral de recente corruptieonderzoeken zwaar op zijn imago. ‘Wat hem in zijn tweede (huidige) regeerperiode echt begint te schaden, zijn de onderzoeken die rechters hebben geopend naar twee van zijn naaste familieleden: zijn vrouw, Begoña Gómez, die momenteel wordt verdacht van vier of vijf strafbare feiten, en zijn broer.’

Terwijl zijn positie in eigen land onder druk staat, profileert Pedro Sánchez zich steeds nadrukkelijker op het internationale toneel. Met name valt zijn positie ten opzichte van de Verenigde Staten en Israël op. Is dat pure overtuiging, of ook een campagne om zijn imago in Spanje te herstellen? In de explainer zie je hoe zijn buitenlandse koers mogelijk een sleutelrol speelt in zijn politieke overleving.