Utrecht Centrum

Selecteer Pagina

Keti Koti Utrecht wil meer zijn dan jaarlijkse herdenking

Keti Koti Utrecht wil meer zijn dan jaarlijkse herdenking

Screenshot

UTRECHT – Keti Koti Utrecht wil dat de aandacht voor het slavernijverleden niet beperkt blijft tot de herdenking op 30 juni en de viering op 1 juli. Volgens het Comité 30 juni/1 juli Utrecht moet Keti Koti een doorlopend proces zijn van bewustwording, erkenning en verbinding. De organisatie wil daarom het hele jaar door ruimte maken voor educatie, ontmoeting en dialoog.

Voor het Comité 30 juni/1 juli Utrecht is Keti Koti geen momentopname. De organisatie wil dat het gesprek over het slavernijverleden ook buiten de officiële herdenkingsdagen blijft doorgaan. Volgens bestuursvoorzitter Jennifer Ferrier gaat het om meer dan alleen een jaarlijks evenement. “Voor ons is Keti Koti geen momentopname, maar een doorlopend proces van bewustwording, erkenning en verbinding. Door het niet te beperken tot alleen 30 juni en 1 juli, geven we ruimte aan verdieping en blijvende impact in de stad.”

Daarmee sluit de Utrechtse organisatie aan bij een bredere vraag: hoe blijft een herdenking relevant nadat de toespraken voorbij zijn, de muziek stopt en bezoekers weer naar huis gaan? Volgens Ferrier ligt het antwoord in educatie, ontmoeting en dialoog. Het comité organiseert daarom niet alleen activiteiten rond Keti Koti zelf, maar wil het onderwerp ook op andere momenten in het jaar onder de aandacht brengen. Dat gebeurt volgens haar met dialoogbijeenkomsten, educatieve programma’s en culturele evenementen.

Gedeelde geschiedenis 

De boodschap die Keti Koti Utrecht wil uitdragen, is volgens Ferrier duidelijk. Het slavernijverleden moet niet worden gezien als een geschiedenis die alleen bepaalde groepen aangaat. “Het slavernijverleden is geen geschiedenis van ‘de ander’, maar een gedeeld verleden dat ons allemaal aangaat.” Juist daarom vindt de organisatie het belangrijk dat ook Utrechters zonder directe familieband met het slavernijverleden betrokken raken bij de herdenking en viering.

Ook bezoeker Sharon, die uit Utrecht komt en Keti Koti al jaren viert, vindt dat belangrijk. Voor haar is de dag persoonlijk, maar tegelijk ook breder dan haar eigen familiegeschiedenis. “Het verbindt mensen uit verschillende wijken en laat zien dat dit geschiedenis van de hele stad is, niet alleen van één groep.”

Volgens Ferrier probeert Keti Koti Utrecht die verbinding bewust op te zoeken. De organisatie zet in op laagdrempelige activiteiten waar verschillende perspectieven samenkomen. Het doel is niet alleen dat mensen luisteren, maar ook dat zij elkaar beter leren begrijpen. “We creëren plekken waar verschillende perspectieven gehoord worden en waar mensen elkaar echt kunnen leren begrijpen.”

Daarbij speelt Utrecht volgens Ferrier een belangrijke rol. De stad is divers en groeit snel. Daardoor is er volgens haar ook ruimte nodig om stil te staan bij gedeelde geschiedenis en de manier waarop die geschiedenis vandaag nog doorwerkt. “Utrecht heeft een belangrijke rol als stad die verantwoordelijkheid neemt voor het bespreekbaar maken van het slavernijverleden. Als groeiende, diverse stad kunnen we hierin een voorbeeldfunctie vervullen.”

Een belangrijk misverstand is volgens Ferrier dat slavernij alleen iets uit het verleden zou zijn. Ook wordt Keti Koti volgens haar soms vooral gezien als een feestdag, terwijl herdenken en erkennen juist de basis vormen. “Een groot misverstand is dat slavernij ‘lang geleden’ is en geen invloed meer heeft. Ook wordt Keti Koti soms alleen gezien als een feestdag, terwijl het juist begint bij herdenken en erkennen.”

Ook Sharon vindt dat er buiten 1 juli meer aandacht moet zijn voor het slavernijverleden. Volgens haar is één dag per jaar niet genoeg. “We moeten het opnemen in het onderwijs, in musea, in straatnamen en in beleid. Alleen zo kunnen we echt leren en verder groeien als samenleving.”

De organisatie hoopt dat bezoekers na Keti Koti naar huis gaan met meer kennis, maar vooral met meer bewustzijn en empathie. Volgens Ferrier moeten mensen zich realiseren hoe het verleden doorwerkt in het heden en wat hun eigen rol daarin kan zijn. Daarmee wil Keti Koti Utrecht niet alleen terugkijken, maar ook bijdragen aan gesprekken over de samenleving van nu.

In de toekomst wil het comité Keti Koti Utrecht verder laten groeien als platform voor educatie, ontmoeting en dialoog. Het doel is dat Keti Koti een vanzelfsprekend onderdeel wordt van het maatschappelijk bewustzijn in Utrecht. Niet alleen rond 30 juni en 1 juli, maar door het hele jaar heen.

Volgens Ferrier is Keti Koti daarom belangrijk voor alle Utrechters. “Keti Koti helpt ons om ons gezamenlijke verleden onder ogen te zien en samen te werken aan een rechtvaardige en inclusieve toekomst.”

Over de auteur

Lode Dijk

Mijn naam is Lode Dijk en ik zit in het eerste jaar van de opleiding Journalistiek in Utrecht. Ik heb een brede interesse, met een passie voor sport, avontuur en geschiedenis. Daarnaast volg ik politiek, natuur en Defensie met veel nieuwsgierigheid. Later hoop ik mijn journalistieke werk te kunnen richten op een van deze gebieden.