Woerden – Het Klooster in heeft dit jaar de deuren weer opengedaan voor de musical Minkema Boulevard. Een voorstelling gemaakt door 13 leerlingen met een stevige emotionele boodschap.
De laatste repetitie is in gang gegaan, iedereen loopt zenuwachtig heen en weer. De laatste puntjes moeten op de i gezet worden. Over een half uur is het dan echt zo ver, de eerste voorstelling van Minkema Boulevard: de prom. Vanuit de regie wordt nog gevraagd extra aandacht te geven aan die Jazzhands en er wordt goed gekeken of echt iedereen op de juiste plek staat. De deur van het theater staat op een kiertje en je hoort wat enthousiaste ouders, opa’s, oma’s en misschien wel een buurman binnenkomen. De leerlingen staan in een kringetje met hun handen in elkaar. Het is tijd voor de laatste peptalk, er wordt moet ingesproken over hoever ze al zijn gekomen en dat alles goedkomt.
De deuren van de zaal gaan open, de bezoekers komen rumoerig binnenlopen en ieder zoekt zijn plekje. Tussen de gordijnen van het podium zie je een handje verschijnen die nog even snel naar iemand in het publiek zwaait. De regisseur open de show en vraagt of het publiek geen foto’s wil maken met flits. De lampen gaan uit en het is tijd om te gaan beginnen. De voorstelling gaat over dat het leven soms moeilijk kan zijn, complexe relaties en acceptatie. De show is erg moderne zo hoor je termen als drag alter ego en speelt sociale media een grote rol. Het speelt zich af op een middelbare school waar een meisje uit de kast is gekomen als lesbienne. Zij wordt op school gepest om haar geaardheid en heeft een geheime relatie met een ander meisje op school die daar nog niet voor is uitgekomen. Ze willen samen naar het gala, dit mag alleen niet van de schoolbegeleiding. Toch moet dit van de officier van justitie wel. Als gevolg organiseert de school twee gala’s één voor alle leerlingen en één voor het meisje dat lesbienne is. Zij had dus een gala in haar eentje. Ze besluit haar verhaal online te zetten en krijgt veel steun van mensen. Op het podium staat een groot scherm, op het scherm zijn de leerlingen één voor één te zien. Ieder van hen verteld een persoonlijk verhaal. Het gaat over buitengesloten worden, depressieve gevoelens, verhuizen vanuit een ander land en pesten. De leerlingen stellen zich erg kwetsbaar op in de video’s. Bij elk verhaal dat laten zien wordt komt de leerling waar het over gaat op het podium staan. Na dat alle video’s voorbij zijn staat het podium vol. In de zaal hoor je mensen snikken en veel mensen vegen een traantje weg. De grappige musical veranderde in een serieus onderwerp en je merkt dat in de zaal de sfeer wat zwaarder is geworden. De voorstelling gaat verder met pesters die hun excuses aanbieden en het organiseren van een nieuw gala, waar iedereen welkom is. De twee meisjes gaan samen naar het gala en het moment van acceptatie is gekomen.
Merel Kastelein en Ashley van der Hoeff speelde in de voorstelling. ‘ik vond het best spannend, tot dat de lichten uitgaan en de show begint. Je ziet het publiek dan toch niet zitten.’ zegt Ashley lachend. Merel voegt eraan toe dat ze het wel bijzonder vond dat mensen moesten huilen tijdens de voorstelling. Ze werden geholpen door Sophie Hazelaar, zij was ook de regisseur. Het organiseren ging met ups en downs, maar ze is super trots op wat ze hebben neergezet. Ook de boodschap vindt ze belangrijk. ‘Acceptatie is nog steeds een probleem, je hoort nog zo vaak dat er raar naar mensen gekeken wordt wegens hun geaardheid. Ik schrik daar best van in deze tijd.’
