Bekijk hieronder de minidocumentaire waarin ik mijn eigen weg in de rouw volg, op een plek waar ik me het meest thuis voel: op de tennisbaan. Wat begint als een eenzame routine, waarin elke slag een herinnering aan mijn overleden moeder triggert, ontvouwt de documentaire zich tot een intiem verhaal over gemis, ritme en het hervinden van balans. Nu het wedstrijdseizoen weer is begonnen, is de connectie met haar sterker dan ooit. Maar hoe ga je om met de leegte aan de overkant van het net?

In ‘De bal terug’ probeer ik dit proces van alleen rouwen naar hoopvolle verbinding zichtbaar te maken. Een persoonlijk portret over de vraag hoe je je eigen weg vindt in het gemis en de ontdekking dat de bal uiteindelijk altijd weer terugkomt; de ontdekking dat je het nooit echt alleen hoeft te doen.