Stichtse Vecht- In het Hemelvaartweekend exposeren kunstenaars rond de Loosdrechtse Plassen hun werk voor publiek. Sommigen doen dat vanuit hun eigen woning, anderen tonen hun kunst in een kerk of andere openbare ruimte. Tijdens de kunstronde ontdekken bezoekers niet alleen lokale kunst, maar ook wat het exposeren in een natuurlijke omgeving toevoegt aan de beleving, vergeleken met een traditioneel galeriebezoek.

Kunstroute door Stichtse Vecht

Verspreid over negentien locaties tonen zevenentwintig kunstenaars hun werk rondom de Loosdrechtse Plassen. Harmony van Barneveld exposeert dit jaar voor het eerst vanuit haar woning in Tienhoven. Volgens haar bezoeken mensen de kunstronde om uiteenlopende redenen. ‘Het is een leuke besteding van je dag.’ ‘Daarnaast is de combinatie mooi: je bent zowel buiten actief van locatie naar locatie aan het bewegen, en bekijkt ondertussen lokale kunst.’

Volgens haar zijn er grofweg twee soorten bezoekers. ‘Je hebt mensen die echt voor de kunst komen, en mensen die het vooral als een leuke activiteit zien.’ Dat laatste heeft volgens haar ook te maken met de omgeving. ‘Je beweegt je midden in de natuur van plek naar plek. Al moet ik eerlijk zeggen dat de natuur voor mij persoonlijk niet per se belangrijk is.’

Persoonlijke kunstwerken

De kunst die Barneveld maakt zijn epoxy werken, een techniek waar ze via toeval mee in aanraking kwam. ‘Ik had allerlei doeken die ik niet wilde weggooien, maar ook niet eindeloos wilde blijven bewaren.’ Ze besloot de oude werken te hergebruiken. Haar kunst bestaat uit collages gecombineerd met zelfgeschilderde achtergronden, afgewerkt met een laag epoxy.

Voor het eerst exposeren tijdens de kunstronde voelt voor haar als topsport. ‘De hele dag over mijn eigen kunst vertellen voelde in het begin onwennig en dubbel. Uiteindelijk gaf het juist veel motivatie dat mensen iets van je werk vinden, het waarderen en soms zelfs kopen,’ aldus Barneveld.

Een stop eerder, bij locatie nummer zeventien, exposeert Inez Heintzberger haar werk. Waar bij Van Barneveld slechts een klein bordje bij de heg staat, hangt hier een groot spandoek dat bezoekers welkom heet. Heintzberger doet voor de achtste keer mee aan de kunstronde en verzorgt daarnaast de pr van het evenement.

Hoewel Heintzberger ook schilderijen maakt zien haar werken er erg anders uit. Ze verwerkt gevonden en kapotte materialen in haar werk. ‘Als ik iets op straat zie liggen, zoals dit raam van een tramhokje, neem ik het mee en gebruik ik het,’ vertelt ze terwijl ze wijst naar het werk Flood uit haar serie Our planet from above. ‘Het glas lag in de zon te schitteren als diamanten. Ik dacht meteen: ik moet snel een tasje halen om het op te ruimen voordat iemand anders ermee vandoor gaat,’ vertelt ze. De angst van de kunstenaar is ongegrond, zelfs op de drukke Bilderdijkstraat in Amsterdam waar het desbetreffende tramhokje staat is er natuurlijk niemand die het glas zo graag mee wil nemen.

Heintzberger bouwt haar schilderijen laag voor laag op en laat zich daarbij inspireren door de natuur. In de woning waar ze exposeert toont ze verschillende werken aan bezoekers, die ze eventueel ook verkoopt. Ze vertelt: ‘Wanneer ik mijn werk via een galerie verkoop, gaat er vaak een groot deel van de opbrengst naar de galeriehouder. Bij de kunstronde is dat niet het geval.’ Daarnaast vindt de kunstenaar het persoonlijk contact waardevol. ‘Soms breng ik een werk zelfs zelf bij de koper langs.’

Kerk als expositieruimte

In Breukelen, in de St.-Johannes de Doperkerk, worden bezoekers op een andere manier geprikkeld. Daar exposeert Charlot Terhaar sive Droste haar werk. Zodra bezoekers binnenlopen, klinkt pianomuziek door de kerkruimte.

‘Mijn man speelt op de piano en als hij even weg is zet ik zelf pianomuziek aan, dit maakt de beleving van mijn kunst iets intenser,’ vertelt ze. De schilderijen, variërend in formaat, staan opgesteld in de grote kerkzaal en worden verlicht door spotlights. Bezoekers lopen rustig langs de werken; sommigen stellen vragen, anderen spreken vooral hun waardering uit.

Op locatie nummer drie, in de Pauluskerk, is een overzichtsexpositie ingericht. Van iedere kunstenaar hangt of staat daar één werk opgesteld. De tentoonstelling laat goed zien hoe divers de kunstronde is. Verschillende technieken en materialen komen aan bod: papier, stof, glas, schilderkunst, fotografie en beeldende kunst.

Niet iedere bezoeker maakt een stop bij alle negentien locaties. Sommigen gebruiken de overzichtsexpositie juist om te bepalen welke kunstenaars of werken hen het meest aanspreken. Ondanks het wisselvallige weer kwamen er volgens de kunstenaars veel bezoekers op de kunstronde af. Voor velen bleek het evenement een succes, veel bezoekers maakten de route zelfs volledig op de fiets.