UTRECHT CENTRUM – Van maandag 18 mei tot en met maandag 25 mei rijden er minder treinen tussen Amsterdam Centraal en Utrecht Centraal. In plaats van zes intercity’s per uur rijden er nog maar vier. Dat zorgt voor vollere treinen, waardoor reizigers soms niet meer mee kunnen. Maar in hoeverre beïnvloedt dat de reiziger en de ondernemers op Utrecht Centraal? En hoe reageren reizigers op langere wachttijden en vollere treinen?
‘Beste reizigers, de intercity naar Enkhuizen vertrekt over twee minuten vanaf spoor 7,’ klinkt het door de stationshal. Enkele reizigers versnellen direct hun pas richting het perron. Door de verminderde dienstregeling richting Amsterdam weten zij dat het missen van een trein nu meer gevolgen heeft dan normaal. Wie te laat is, moet langer wachten op de volgende trein.
Een plek waar het opvallend rustig is, is de winkel Coco & Sebas. Achter de kassa wacht medewerkster Lotte van der Wal af of er reizigers binnenlopen in de chocoladewinkel, maar dat is al een tijd niet gebeurd. Op het eerste gezicht zou je verwachten dat reizigers juist meer tijd hebben om winkels te bezoeken wanneer er minder treinen rijden. Volgens Van der Wal werkt het echter anders. ‘Het wordt juist rustiger in de winkel als er minder treinen rijden,’ vertelt ze. ‘Er komen simpelweg minder mensen naar Utrecht.’ Dat de verminderde dienstregeling gevolgen heeft, merkt zij direct. ‘Ik merk het meteen als er minder treinen rijden. Het is dan gewoon een stuk rustiger.’
Op dat moment lijkt een man de winkel binnen te stappen. Zodra hij echter een omroepbericht hoort: ‘De sprinter naar Hilversum vertrekt over enkele ogenblikken vanaf spoor 3,’ draait hij zich om en rent alsnog richting het perron. Het is een beeld dat goed laat zien hoe reizigers voortdurend afwegen of ze nog tijd hebben voor een tussenstop of direct naar hun trein moeten.
Wachten
Even verderop staat reiziger Janine van der Brink op haar telefoon te kijken. In de NS-app ziet zij dat haar aansluitingen voor het komende uur zijn uitgevallen. ‘Ik moet naar Hoorn, maar als de treinen niet rijden, kom ik niet ver,’ zegt ze met een lach die haar frustratie nauwelijks verbergt. Wanneer zij een conducteur ziet lopen, vraagt ze welke mogelijkheden ze heeft. Het antwoord is weinig hoopgevend: wachten. Na enige tijd bedenkt Van der Brink een alternatief. ‘Ik ga kijken of ik met een Uber die kant op kan reizen,’ zegt ze. Kort daarna vertrekt ze zichtbaar opgelucht uit de stationshal.
Ondertussen blijven andere reizigers achter. Een jonge vrouw heeft haar muziek zo hard staan dat omstanders haar geregeld aankijken. Even verderop zit een oudere man met zijn ogen gesloten op een bankje. Dat er gedurende het komende uur nauwelijks treinen rijden, is overigens een uitzonderlijke situatie en staat los van de tijdelijke vermindering van het aantal intercity’s tussen Utrecht en Amsterdam. Toch draagt ook dit bij aan de onrust die op het station voelbaar is.
Van der Wal reist zelf dagelijks met de trein vanuit Nijmegen naar Utrecht en weet als geen ander hoe onvoorspelbaar het spoor soms kan zijn. ‘Ik kijk altijd een dag van tevoren of de treinen rijden, maar zelfs dan weet je het nooit helemaal zeker,’ zegt ze terwijl ze haar vest aantrekt. Op dat moment gebeurt er iets wat al zeker tien minuten niet is voorgekomen: een klant stapt de winkel binnen om rond te kijken. Want hoe vervelend vertragingen en uitgevallen treinen ook zijn, reizigers moeten hun wachttijd ergens doorbrengen. Toch lijkt de verminderde dienstregeling voor ondernemers als Van der Wal vooral één gevolg te hebben: minder reizigers betekent minder klanten. Terwijl op de perrons de drukte toeneemt, blijft het in de winkelstraat van Utrecht Centraal juist opvallend rustig.
