Alles is voor even anders deze week in het land, op het Science Park, op de School voor Journalistiek Utrecht. Het is prachtig, het is mooi maar ook knap lastig. 

Sophie Manusov: verhalen liggen meer dan ooit op straat 

‘De sneeuw brengt zowel rust als paniek. Rust, want alles wordt afgelast en het rest men enkel nog om naar buiten te gaan en sneeuwpoppen te bouwen. Maar ook paniek, want hoe zit het met die deadline? Dat interview? Worden Jack en Richard boos als ik mijn Tascam te laat inlever? 

Als student-assistent kijk ik ook mee met de eerstejaars, waar vooral rust te spotten is. Een productie mag deze week namelijk gemaakt worden waar je maar wil, dus ook buiten de hyperlocal. Ik had een gat in de lucht gesprongen toentertijd. Bovendien liggen de verhalen voor het oprapen, en nu meer dan ooit letterlijk op straat. Want zoals journalistiekstudenten weten, is verandering nieuws, en laat nu heel Nederland op z’n kop staan met verandering. 

Restaurants die de hele dag leegstaan, je bejaarde buren die hun boodschappen niet meer kunnen doen, de thuiszorg die niet meer door kan gaan. Genoeg verhalen voor je datapunt. Jaloers kijk ik terug naar mijn producties over de zoveelste theatervoorstelling die niemand boeit.’ 

Lucas Gengler: Op school kan je een speld horen vallen 

‘Op de Heidelberglaan 15 is het rustig, zo rustig zelfs dat de gifgroene roltrap, die normaal maar bezig blijft met het verplaatsen van studenten, stilstaat. Bij een rondje op de tweede etage zou je een speld kunnen horen vallen. Bij de mediadesk zit Jack trouw op zijn plek, weer of geen weer. “Er is een student die vandaag iets kwam inleveren”, vertelt hij. Jack wijst naar een editruimte iets verderop. “Die dames zijn de enigen die wat op kwamen halen”.  

In de editruimte blijken internationale studenten te zitten die de minor CampusDoc volgen. ‘We zijn eraan gewend, wij komen uit Denemarken’, zegt Luna. Frida voegt eraan toe dat ze verbaasd is dat er geen treinen en bussen rijden. ‘Ik had niet verwacht dat een land in een keer zo kan stilvallen door sneeuw. Als dit een dag is, snap ik dat, maar het duurt nu al 5 dagen.’ Utrecht bereikt met de chaos zelfs het Deense nieuws. ‘Dat de luchthaven volledig stilligt en dat er scholen dicht zijn, is daar bijzonder. ‘In Denemarken moet je gewoon komen, je zoekt het maar uit’, vertelt Luna. Zelf hebben ze vandaag de fiets gepakt en hebben ze deze ook nog eens recht kunnen houden op de gladde ondergrond.’

Hella van der Wijst: Online koppies en online studiedag 

‘Met dit uitzicht thuis (zie foto hieronder) zet ik dinsdagochtend de computer aan voor de eerste online les wegens de sneeuw. 25 veelal lege schermpjes zie ik voor me en ineens ben ik terug in 2020. Een beginnend docent journalistiek die er vooral de moed in probeert te houden en nog best creatief les weet te geven. Met interviewopdrachten in het gezin en video’s rondom huis. Maar wat een gemis, dat echte contact met elkaar. De lol, de herrie in de klas, de discussies, zo niet zoals het hoort.

Toen was de oorzaak verdrietig en bedreigend. Nu is de oorzaak prachtig. Wie had met de stijging van de temperatuur nog gedacht dat we ooit nog zo’n dik pak sneeuw zouden krijgen? Dus vooral genieten nu het nog kan.

Na nieuwjaar heb ik mijn collega’s ook nog niet live gezien. Met als gevolg dat bij het nieuwjaarsontbijt, alle oliebollen en beignets overbleven (zie foto hieronder) voor de paar collega’s die er wel waren. Hoeveel zou Cyril Snijders er weg hebben gewerkt? En vanzelfsprekend is dus ook onze doecenten studiedag online. Eens kijken hoeveel schermpjes er dan leeg zijn…geen! (zie foto hieronder). Dus het kan wel !’ 

Anne Fokkenrood: chocolademelk binnen handbereik  

‘Door de plotselinge chaos ben ik behoorlijk ingesneeuwd. De stoep is veranderd in een officiële ijsbaan en het openbaar vervoer lijkt collectief in winterslaap te zijn gegaan. Al check ik elk uur hoopvol of het inmiddels wakker is geworden. Voor mij is het vooral onhandig, want er stonden nog wat interviews op de planning. Nou ja, dan online. Dat scheelt eerlijk gezegd een hoop tijd: gewoon vanuit huis, met warme sokken aan en een mok chocolademelk binnen handbereik. Efficiënt? Absoluut. Ideaal? Mwah. Want hoe handig het ook is, gesprekken zijn toch leuker in het echt. Nu moet ik het doen met haperende verbindingen en de klassieke vraag: ‘Hoor je me?’ Aan de andere kant word ik hierdoor wel door een soort kracht van boven gedwongen achterstallig werk af te maken waar ik in de vakantie niet aan toe kwam. En ondertussen besef ik weer hoe blij ik straks ben als fysieke interviews gewoon weer kunnen.’

Sofie Bouwmeester : SvJ-Live verplaatsen naar 4 februari

‘Het winterweer maakt het de organisatie van de SvJ Live Talkshow over Soedan niet makkelijk. Die stond gepland voor maandag 12 januari, maar met een kans van 80% op sneeuw, is de veiligheid van onze redactie en gasten een belangrijk punt. Ook is het contact via Teams lastiger dan fysiek afspreken.  

Je hoopt natuurlijk dat iets toch door kan gaan, maar het is belangrijk om flexibel en realistisch te blijven. In dit geval is verplaatsen de beste keuze. Door problemen met het openbaar vervoer en gladde wegen besluit ik als eindredacteur de uitzending te verplaatsen naar woensdag 4 februari. Daarnaast is het de vraag of er überhaupt publiek zou zijn gekomen in verband met de weersomstandigheden. Dit laat zien hoe je als journalist moet inspelen op externe factoren. We gaan er in ieder geval een mooie uitzending van maken, dus zorg dat je erbij bent!’ 

Siham Raijoul: uitkijken naar moment dat we weer naar de SvJ kunnen

‘Een dik pak sneeuw en bussen die niet rijden, betekent voor studenten online les krijgen en voor docenten online lesgeven. En dat doet meteen denken aan het grote C-woord. Alleen achter je laptop met een haperende verbinding, een microfoon die niet wil meewerken en de vraag die door je hoofd spookt of de persoon aan de andere kant nog zijn pyjamabroek aanheeft. En dan zijn er de studenten die hun video uit hebben staan, waardoor er voor een docent een heleboel non-verbale communicatie wegvalt. Toen ik dit vertelde aan een collega kreeg ik als tip: zeg vooraf dat ze hun haren kammen. Staat genoteerd, want we hebben deze week nog twee sneeuw-schooldagen voor de boeg. En ergens heeft het ook wel weer iets: we zitten allemaal in hetzelfde schuitje en we kijken denk ik allemaal weer uit naar het moment dat we door weer en wind naar de SvJ kunnen.’